چكيده
ابوحامد محمدبن محمدغزالي طوسي، )متولد 414 است(. و بي شك يكي از رجال بزرگ تاريخ در
فنون حديث و فقه و تفسير قرآن ، همچنين فلسفه و كلام مي باشد . امام محمد بعد از تحصيلات
مقدماتي و تكميلي با عنايت همشهري خود خواجه نظام الملك طوسي به دربار شاه راه يافت. او در
سي و نه سالگي به مقام رياست علمي نظاميه بغداد رسيد.
يكي از آثار فارسي او نصيحه الملوك است كه بعد از كيمياي سعادت مهم ترين اثر فارسي غزالي مي
باشد. گويا غزالي اين كتاب را به تقاضاي سلطان زمانش نگاشته است كه متضمن مسائل اخلاقي –
عقيدتي و آيين كشورداري است تا سلطان هميشه پيش چشم دارد و آن را دستور كار خويش قرار
دهد.
اين پايان نامه در پنج فصل تدوين يافته است: فصل اول شامل كليات تحقيق مي باشد. فصل دوم به
زندگي ، آثار و انديشه هاي غزالي پرداخته است. فصل سوم كليات و مباني نظري تحقيق را شامل مي
شود. فصل چهارم سياست و اخلاق را به بررسي نشسته است. فصل پنجم نتيجه گيري نهايي پايان
نامه مي باشد.
اين كتاب اگر چه بعد اخلاقي و اعتقادي نيز دارد، اما با توجه به نام كتاب و مخاطب آن اثري سياسي
است براي كشورداري سلطان. قدر مسلم غزالي اخلاق و اعتقاد را به گونه اي كارساز مبناي سياست
داري صحيح سلطانش قرار داده است. زيرا سلطان بدون باور درست و الگويي مناسب نمي تواند راه
درست را يافته به كاربندد.
بنابراين ميتوان اين گونه نتيجه گرفت كه اين كتاب اثري سياسي با بسامدي فراوان در باب عدل و
انصاف بر رعيت ؛ گرچه غزالي نكات اخلاقي بي شماري فرا روي سلطان ، و ديگر اركان سلطنتي ،
قرارداده است اما از همه آنها باري سياسي اخذ كرده است . وي مسئله سياست را مبناي ديني و
شرعي بخشيده و سياستي را صحيح ميداند كه بر اصل شرع اسلام پايه ريزي شده باشد .
