پ.آ.م.10

كارشناسي ارشد

آموزش محيط زيست

پيام نورشيراز

95-1394

20/06/1395

126ص.

صيف، سيد محمدحسن

طالبي ، سعيد

كتابنامه:ص.121-126

رفتار زيست محيطي، رفتاري است كه فرد در برخورد با محيط زيست از خود بروز مي دهد. افراد هر اجتماعي برحسب شرايط و مقتضيات خاص اجتماعي، فرهنگي و شخصيتي خود برخورد متفاوتي نسبت به محيط زيست دارند. رفتار سبز، مجموعه اي از كنش هاي افراد جامعه نسبت به محيط زيست است كه در يك طيف وسيع از احساسات، تمايلات و آمادگي هاي خاص براي رفتار نسبت به محيط زيست را شامل مي شود. در دهه هاي اخير، بسياري از دانشمندان به بررسي رفتار زيست محيطي گردشگران پرداخته اند، نشان داده اند كه عوامل داخلي و خارجي تاثير گذار بر رفتار سبز گردشگر بسيار پيچيده هستند.در اين پژوهش در اين تحقيق با در نظر گرفتن گردشگران شهر شيراز به عنوان جامعه آماري و با توجه به اهميت مطالعات زيست محيطي و همچنين در نظر گرفتن تئوري رفتار مستدل و رفتار برنامه ريزي شده، به شناسايي و ارزيابي عوامل موثر بر تمايل به رفتار سبز گردشگران پرداخته ايم. ابزار پژوهش در اين تحقيق پرسشنامه مي باشد و اندازه نمونه با استفاده از فرمول كوكران، 250 نفر انتخاب شده است. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه مي باشد كه به ترتيب شامل پرسشنامه دانش زيست محيطي دونالپ و همكاران ( 2000)، كنترل رفتاري درك شده فيشبن و آجزن( 2010)، هنجارهاي شخصي استگ و همكاران (2005)، فعاليت هاي سبز روزانه فيشبن و آجزن(2010)، هنجارهاي ذهني فيشبن و آجزن(2010)، احساس مسئوليت استگ و همكاران( 2005)، تمايل به رفتار سبز لي و همكاران( 2007)، نگرش فيشبن و آجزن(2010)و آگاهي از عواقب استگ و همكاران(2005) مي باشد. نتايج نشان داد فعاليت هاي سبز روزانه، هنجارهاي ذهني، آگاهي از عواقب و هنجارهاي شخصي-فرهنگي به صورت مستقيم و غيرمستقيم از طريق متغيرهاي واسطه اي احساس مسئوليت، دانش زيست محيطي، كنترل رفتار ادراك شده و نگرش بر تمايل به رفتار سبز اثر معنادار دارند. بيشترين اثر كل مربوط به متغير نگرش و كمترين اثر كل مربوط به متغير هنجارهاي شخصي-فرهنگي بر تمايل به رفتار سبز مي باشد.

43575