پ .م .105

مريم حسن فرد

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي ( منابع انساني )

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1389

99ص

چاپي

محسن جاجرمي زاده

مليحه نيك كار

كتابنامه

ع

تصميم گيري مهمترين نقش يك مدير است و فعاليتي است كه مديران روزانه با آن مواجه هستند .نوع تصميم گيري بر ميزان موفقيت و سلامت سازماني بي تاثير نيست .مي توان گفت تصميم گيري عبارت است از انتخاب يك راه از ميان راه حل هاي مختلف .سلامت سازماني نيز عبارت است از توانائي هاي سازمان براي بقائ خود و همچنين موفقيت سازمان در برخورد با عوامل مخرب خارجي .هدف از انجام اين پژوهش تعيين رابطه ي ميان انواع شيوه هاي تصميم گيري ) آمرانه ، مشورتي و مشاركتي (با سلامت سازماني مي باشد .در اين پژوهش ابتدا به موضوع تصميم گيري پرداخته شده است .نظريه ها و مدل هاي مختلف در مورد تصميم گري مطرح شده است و در چارچوب نظري تحقيق سه نوع شيوه تصميم گيري به عنوان متغير هاي مستقل در نظر گرفته شده اند .اين شيوه ها عبارتند از :تصميم گيري آمرانه تصميم گيري مشورتي و تصميم گيري مشاركتي .همچنين سطوح سلامت سازماني نيز عبارتند از : سطح فني سطح اداري و سطح نهادي.جامعه آماري اين پژوهش پانصد و هشتاد نفر از دبيران رسمي مدارس راهنمائي شهرستان كازرون مي باشد كه دويست و هفتاد نفر از آنان به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شده است .با توجه به اين كه اين پژوهش يك پژوهش ميداني و پيمايشي است با استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد داده هاجمع آوري شده است كه بعد از تجزيه و تحليل آنها، اين نتايج به دست آمده است :بين شيوه هاي تصميم گيري) آمرانه و مشاركتي ( و سلامت سازماني رابطه ي مثبت وجود دارد .بين شيوه ي تصمم گيري مشورتي و سلامت سازماني رابطه ي معني داري مشاهده نشد.

0931/20/10

438پ

1

435