فرهنگ اصطلاحات محلي در اشعار منوچهر آتشي و داستان‏هاي صادق چوبك

استفاده از عناصر اقليميوتوجه به زيست بوم و فرهنگ مردم در ادبيات معاصر نسبت به ادبيات كلاسيك شكلي نظام‏مند به خود گرفته است و شاعران و نويسندگان، هر يك از جنبه‏هاي خاص به‏ كاربرد عناصر بومي و محلي در اثر خود روي آورده‏‏اند. منوچهر آتشي و صادق چوبك به عنوان نماد ادبيات جنوب با دقت نظر خاصي هويت بومي و محيط اقليمي زادگاه خود را در آثارشان منعكس كرده‏اند و در اين زمينه نيز گنجينه‏ي ارزشمندي در ادبيات معاصر به يادگار گذاشته‏اندو جايگاه ويژه‏اي در بين شخصيت‏هاي جنوبي به دست آورده‏اند. اگرچه تأثيرپذيري آتشي و چوبك از طبيعت و سبك زندگي و انديشه‏هايشان تا اندازه‏اي با هم متفاوت است، ولي با بررسي‏هاي انجام شده مشخص مي‏شود كه آثار آنان دو فصل مشتركي دارد و آن بهره‏گيري از كنايات و ضرب‏المثل‏هاي بومي، ترانه‏هاي عاميانه، ياد كرد نام آوران، كاربرد واژگان خاص جنوب، ارائه‏ي تصويرهايي از محيط و ذكر نام اماكن، گياهان و جانوران بومي و توجه به برخي آداب و باورهاي رايج در مناطق جنوبي كشور به ويژه استان بوشهر است كهاز تجارب شخصي و ادراك فردي آنان نشأت مي‏گيرد و در پيوند با محيط جنوب عمق و بعد ويژه‎اي به خود مي‏گيرد كه از وجه اشتراك آنان در نگهداشت فرهنگ و زبان مردمِ زاد بومِ خود سخن به ميان مي‏آيد. هر چند از نظر كميت و كيفيت، سهم و نفوذ اصطلاحات محلي در آثار صادق چوبك بيش از منوچهر آتشي بوده است

فصل اول ،كليات پژوهش-فصل دوم :پيشينه يتحقيق و درآمدي بر ادبيات عاميانه جنوب-فصل سوم :زندگي نامه و آثار منوچهر آتشي و صادق چوبك- فصل چهارم:فرهنگ ا صطلاحات محلي د راشعارمنوچهرآتشي و داستان‎هاي صادقچوبك- فصل پنجم: نتيجه گيري وپيشنهاد

43475