-
شماره راهنما
1587پ
-
پديد آورنده
فروزاني ، فرزانه
-
عنوان
بررسي تطبيقي شخصيتها در دوازده نمايشنامه از غلامحسين ساعدي، بهرام بيضايي و اكبر رادي با تكيه بر ايدۀ ناظر
-
عنوان به انگليسي
Characters comparison Examination in Twelve Drams from Gholam Hosain Saedi , Bahram .Bezaei and Akbar Radi With Emphasis on the Supervisor Idea
-
مقطع تحصيلي
دكتري تخصصي PH.D
-
رشته تحصيلي
زبان و ادبيات فارسي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران
-
سال تحصيل
1396
-
تاريخ دفاع
1396/6/1
-
وضعيت پايان نامه
عالي
-
مشخصات ظاهري
448ص.
-
استاد راهنما
محمديبدر ، نرگس
-
استاد مشاور
گرجي ، مصطفي - حقيقي ، شهين
-
كتابنامه
422-427
-
توصيفگر فارسي
نمايشنامه، ايدۀناظر، شخصيت و شخصيتپردازي، غلامحسين ساعدي، بهرام بيضايي، اكبر رادي
-
توصيفگر لاتين
Drama, supervisor idea, Character, Character making Gholamhosein Saedi, Akbar Radi, Bahram Beizaei
-
چكيده
در تاريخ ادبيات ايران، نوع ادبي نمايشنامه، متعلق به دورۀ معاصر است؛ دوراني جديد با تكانها و صداهايي نو و البته شديد در عرصههاي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و... كه مسلماً ادبيات را نيز دربرميگيرد. از نخستين كساني كه به اين نوع، گرايش نشاندادهاند، طبقۀ روشنفكر ايران بودهاند با افكار و ايدههاي خاص سياسي و اجتماعي و... كه نگاه آنان را به رخدادهاي پيرامونشان، منحصربهفرد نشانميدهد. اين ايدههاي خاص، به طور طبيعي، در آثار ادبي (در اينجا نمايشنامههاي) اين گروه نيز بازتاب مييابد و همۀ عناصر از جمله شخصيت و شخصيتپردازي را تحتالشعاع قرارميدهد؛ از اين منظر، غلبۀ ايدئولوژي براي آثار آنان، نقاط قوت و ضعفي را رقم ميزند كه هدف اين رساله، بررسي اين كاستيها و فزوني¬هاست. در اين رساله تأثير ايدۀ ناظر (يعني ايدئولوژي اوليۀ نويسنده كه اساس نگارش اثر قرارميگيرد و با عواملي مانند ژانر اثر، مكتب فكري و... نويسنده در پيوند است)، بر چگونگي پردازش شخصيتها در گزيدهاي از آثار غلامحسين ساعدي، بهرام بيضايي و اكبر رادي كه مثلث نمايشنامهنويسي ايران ناميده ميشوند، بررسي شدهاست.بي گمان هر نويسنده در آفرينش اثر خويش از يك ايده بهره مند است؛ اما درآثار انتخاب شده از نويسندگان مورد نظر ايدوئولوژي در مفهوم سياسي واجتماعي، آن قدر قوي است كه اين آثار راتحت الشعاع خويش قرارداده است وبه نوعي شخصيت پردازي در راستاي تحقّق اين نوع نگاه قرار گرفته است وآثار انتخاب شده در اين پژوهش شاخص فلسفۀ فكري اين نويسندگان است.به بيان ديگر ايدوئولوژي خاص نويسنده، ايدۀ ناظريا مضمون زيربنايي اثر را شكل مي دهد وبنيان اصلي روايت راطرح ريزي مي كند.نتيجه اي كه از اين پژوهش حاصل شده است نمايان گر اين مطلب است كه غلامحسين ساعدي در پردازش شخصيت ها برمبناي ايدۀ ناظر اثر خويش، درقياس با بهرام بيضايي و اكبر رادي هنرمندانه تر عمل كرده ودر پرداخت هاي هنري آثارش، شخصيت ها طبيعي تر و باور پذيرتر خلق شده است.در ضمن روش اين تحقيق، نظري و به شيوۀ تحليلي استنباطي است.
-
تاريخ نمايه سازي
1396/7/4
-
شماره ركورد
42868
-
لينک به اين مدرک :