1561پ

Study of Rhetorical Aspects of Mersad-Al-Ebad (Simile an​d Metaphor)

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور كرج

1392

1392/8/8

بسيارخوب

123ص.

طاهري ، قدرت الله

سرمدي ، مجيد

106-108

Mersad-Al-Ebad, Najmeddin-E-Razi, Rhetoric, Simile, Metaphore

تشبيه و استعاره همواره به عنوان عناصر پايه اي در ادبيات فارسي و در علم بيان مطرح بوده اند.زبان شناسي جديد نيز آنها را تنها به عنوان آرايه هاي زيبايي آفرين نمي داند و از ديدگاههاي متفاوتي بررسي مي نمايد. در اين پژوهش سعي بر آن است تا اين آرايه هاي مهم در يك متن عرفاني – تعليمي؛ يعني "مرصادالعباد" اثر برجسته" نجم الدين رازي بررسي شود. پژوهش حاضر بر مبناي اين فرضيه شكل گرفته است كه صورخيال و به ويژه تشبيه و استعاره نقشي كليدي در بيان رمزي عرفا دارند و اين صور بياني مي توانند در برقراري ارتباط هرچه بهتر بين متن و مخاطب ايفاي نقش كنند. اين پژوهش در پنج فصل سازمان بندي شده است كه پس از معرفي كوتاه مرصاد العباد و مؤلف آن در فصل اول زبان عرفاني و ويژگي هاي آن را در فصل دوم مورد كاوش قرار مي دهد و در فصول سوم و چهارم تشبيه و استعاره را بررسي مي كند. تمايل روشن نجم رازي به سمت تشبيه بليغ آن هم بيشتر از نوع اضافي گرايش وي را به سادگي و اجمال نشان مي دهد. تشبيهات وي عمدتاً عقلي به حسي هستند كه روش مناسبي براي قابل فهم كردن مسائل انتزاعي است. در استعاره نيز مصرحه و مكنيه تقريباً به يك اندازه مورد استفاده قرار گرفته اند و علاوه بر انتقال معني به امر تزيين كلام نيز مي پردازند. در فصل پنجم ضمن ارائه آمار تلاش شده است تا كاربرد دو سويه اين صور در زيبايي بخشي و نيز انتقال معني در مرصاد العباد نشان داده شود.

1396/6/29

42771