1479پ

The effect of high intensity interval training (HIIT) an​d Continuous exercise training on PGC-1α an​d VEGF gene expression in heart tissue of male Wistar rats

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي - فعاليت بدني و تندرستي

دانشگاه پيام نور كرج

1395

1395/6/24

عالي

139ص.

اسد ، محمدرضا

رحيمي جونقاني ، مصطفي

99-121

HIIT training, continuous moderate training, angiogenesis, PGC1α, VEGF

مقدمه: تأثير ورزش بر فاكتورهاي سازنده¬ي عروق، موضوعي است كه به تازگي توجه بسياري از پژوهشگران را در دنيا به خود جلب كرده است. اما موضوعي كه تاكنون بدان پرداخته نشده، تأثير دو شيوه¬ي تمريني تناوبي شديد (HIIT) و تداومي بر بيان ژني PGC1α وVEGF در بافت قلبي موش‌هاي نر ويستار مي¬باشد. روش پژوهش: بدين منظور 24 سر رت نر ويستار تهيه و تصادفي به چهارگروه HIIT (n=6)، گروه تداومي (n=6)، گروه كنترل پايه (n=6) و گروه كنترل 8 هفته بدون تمرين (n=6) تقسيم شدند. پروتكل تمرين تداومي و HIIT پس از دو هفته آشنا‌سازي به مدت 8 هفته دويدن روي تردميل و هر هفته 5 جلسه تمرين اجرا شد. پروتكل تداومي با شدت 15 تا 30 متر در دقيقه (تقريباً معادل 70 تا 80 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) و به مدت 15 تا 60 دقيقه به مدت 8 هفته اجرا شد. پروتكل تمرين HIIT با شدت 28 تا 55 متر در دقيقه (معادل 85 تا 100 درصد حداكثر اكسيژن مصرفي) و با تناوب 1 به 1 و 4 تا 8 ست تناوب شديد 1دقيقه‌اي با ست‌هاي استراحت 1 دقيقه‌اي بين آنها در مدت 8 هفته اجرا شد. 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين رت‌ها بافت برداري شدند و ميزان بيان متغيرها به روش RT-PCR سنجيده شدند. آزمون فرضيه‌ها با استفاده از آزمون كلموگروف- اسميرنوف (K-S) جهت بررسي نرمال بودن توزيع داده‌ها، آزمون آنوواي يك طرفه (one wey ANOVA) و آزمون تعقيبي توكي (Tukey) جهت تعيين معني‌داري اختلاف مورد بررسي قرار گرفت. وزن نمونه‌ها در پايان پژوهش اختلاف معناداري را بين گروه‌ها نشان نداد. ميزان بيان ژن ¬α1-PGC در هر دو گروه تمرين تناوبي و استقامتي تداومي نسبت به گروه كنترل افزايش معناداري را نشان داد (001/0 = P). هرچند اين اختلاف بين گروه‌هاي تمريني (تناوبي و استقامتي تداومي) و كنترل (كنترل و كنترل 8 هفته) معنادار نبود(P=0/98) (P=0/77). از طرفي ميزان بيان ژن VEGF در پايان 8 هفته اختلاف معناداري را بين گروه‌هاي پژوهشي نشان نداد (066/0=P). هرچند يك افزايش غيرمعناداري در ميانگين گروه‌هاي تمرين نسبت به كنترل مشاهده گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه اجراي تمرين HIIT و تمرين تداومي به مدت 8 هفته هر دو موجب افزايش معني دار در بيان ژن PGC-1α (001/0 =P) در عضله قلبي موش‌هاي نر ويستار شد، اما هر دو نوع تمرين تداومي (149/0 =P) و HIIT (186/0 =P) تأثير معني‌داري بر بيان VEGF در عضله قلبي موش‌هاي نر ويستار مشاهده نشده است.

1396/6/15

42485