1441پ

Review an​d analysis covering the communities AlhkayatʹAwfī

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور اردكان

1395

104ص.

شكيبافر ، يدالله

ذبيح نيا عمران ، آسيه

84-90

clothing, peopleʹs culture, Javame al-Hekayat, Awfi

لباس معرّف و مبيّن هويت و شاكله دروني هر كسي و هر جامعه اي است. شناخت ويژگي هاي مشترك لباس ايراني از خلال اين همه تنوع، مستلزم شناخت ويژگي هاي هويت ايراني است. لباس همچون هر پديده ي ديگر در فرهنگ ايراني پاسخي كامل به نيازهاي روزمره زميني و در عين حال معنوي ترين و آسماني ترين نيازهاي انساني ايراني است. لباس ايراني تناسب با كالبد خاكي و صورت ملكوتي انسان ايراني يافته، تا آرامش دروني براي او به ارمغان آورد. از راه تغيير لباس اقوام، مي توان از آنها هويت زدايي كرد و شاخصه هاي قومي و فرهنگي آنها را از ميان برد. تنوع در ساختار اقتصادي و مادي جامعه و تفنن در مشاغل و پوشاك مردم در گذشته، وجود داشته است. تن پوش هاي مردان و زنان اين جوامع، عموماً از لحاظ طرح و اسلوب دوخت، حتي جنس و رنگ، كم و بيش با يكديگر همانند و يكسانند. نوع فرهنگ آن ها نيز برخاسته از شيوه ي معيشت و متأثر از الگوهاي فرهنگي متداول در ميان مردم جامعه ي آن دوران است و با ملاك‌ها و هنجارهاي فرهنگ ايراني آن زمان تطبيق مي كند. سديدالدين محمد عوفي، از مشاهير نويسندگان ايران در اواخر قرن ششم و اوايل قرن هفتم هجري قمري است. جوامع الحكايات، مهمترين اثر عوفي و از جمله ي معتبرترين كتبي است كه به زبان پارسي تأليف شده و متضمّن فوايد تاريخي، ادبي، جامعه شناسي، مردم شناسي و... است، كه در كتاب هاي ديگر به دست نمي توان آورد. هم چنين جوامع الحكايات، بزرگ ترين اثر حاوي حكايات در قرن هفتم، از جمله ي كتاب هايي است كه مي توان اطلاعات ذيقيمتي را در باب پوشش و حليه ي مردم، در قرن هفتم هجري از آن، به دست آورد. پايان نامه حاضر، تلاش دارد تا به بررسي و تحليل انواع پوشش در اين كتاب بپردازد.

1396/6/8

42356