-
شماره راهنما
22682پ
-
پديد آورنده
بهاره كاشاني موحد
-
عنوان
فراتحليل اثربخشي مداخلات تمريني بر بهبود تعادل و كاهش سقوط در سالمندان
-
عنوان به انگليسي
Meta-analysis of the Effectiveness of Training Interventions to Improve Balance and Reduce Falls in the Elderly
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
رفتار حركتي گرايش: رشد حركتي
-
محل تحصيل
مركزتهران جنوب
-
سال تحصيل
1395
-
تاريخ دفاع
1395/11/13
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
98ص
-
استاد راهنما
فرناز ترابي
-
كتابنامه
90-95ص
-
توصيفگر فارسي
فراتحليل، تعادل، سالمند، مداخلات تمريني، سقوط
-
توصيفگر لاتين
Meta-analysis, Balance, Elder people, Training interventions, fall.
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور/مركزتهران جنوب
-
چكيده
هدف از اين پژوهش عبارت است از فراتحليل مطالعات انجام شده در زمينه تأثير مداخلات تمريني بر بهبود تعادل و كاهش سقوط سالمندان در ايران. روش فراتحليل جزءروشهاي كمّي وتركيبي است و هدف آنتركيب نتايج مطالعات گوناگون به منظور رسيدن به يك نتيجه هماهنگ و منسج ماست. جامعه پژوهش حاضر شامل كليه تحقيقاتي است كه به صورت مقاله در پايگاههاي علمي مگ ايران، پايگاه اطلاعات علمي جهاد دانشگاهي، پرتال جامع علوم انساني و پايگاه اطلاعات نور و به صورت پاياننامه در پايگاه اطلاعات علمي ايران داك در سالهاي 1385- بهار 1395 در زمينه مداخلات تمريني و تعادل سالمندان منتشر شده است. در اين پژوهش 27 مطالعه شامل 20 مورد مقاله و 7 مورد پاياننامه كارشناسي ارشد، واجد شرايط ورود به فراتحليل شناخته شدند. در اين مطالعات 38 گروه آزمايشي مورد بررسي قرار گرفته و 27 اندازه اثر براي تعادل ايستا و 37 اندازه اثر براي تعادل پويا از اين مطالعات بهدست آمد. جهت تجزيه و تحليل آماري و رسم جداول توزيع فراواني از نرمافزار spss و جهت بررسي همگني مطالعات و سوگيري انتشار در مطالعات از نرمافزار CMA2 استفاده گرديد. نتايج بررسيها در شاخص Q و مجذور I نشان داد كه مطالعات همگن نيستند، همچنين آزمون رگرسيون ايگر نشان داد كه مطالعات اوليه داراي سوگيري انتشار هستند. ميانگين اندازه اثر كلي براي تعادل ايستا 0.67 و انحراف استاندارد 1.25 و براي تعادل پويا 1.4 و انحراف استاندارد 1.3 به دست آمد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل آماري اندازههاي اثر به دست آمده از آزمون كروسكال واليس بيانگر آنست كه تفاوت معنيداري در اثربخشي نوع مداخلات تمريني و محيط مداخلات (خشكي و اب) در تعادل ايستا (0.19=p) و تعادل پوياي سالمندان وجود ندارد. (0.52=p) همچنين نتايج آزمون من ويتني نشان داد بين اندازه اثر تعادل ايستا در زنان و مردان سالمند تفاوت معنيداري وجود ندارد (0.89=p) اختلاف ميانگين اين دو گروه در تعادل پويا معنيدار گزارش شد (0.009=p) به عبارت ديگر مداخلات تمريني بر بهبود تعادل پوياي مردان سالمند مؤثرتر بوده است. نتايج اين مطالعه نشان داد كه روش مداخلات تمريني در بهبود تعادل سالمندان و در نتيجه كاهش خطر سقوط در آنان مؤثر است، اما تفاوتي از نظر ميزان اثربخشي در ميان انواع تمرينات بدني مختلف نميباشد.
-
تاريخ نمايه سازي
1396/05/25
-
شماره ركورد
42029
-
لينک به اين مدرک :