HD 147

كارشناسي ارشد

مديريت منابع انساني

مركز رشت

94/11/27

155ص.

محمدصادق حسن زاده

ميرهادي موذن جمشيدي

حسن زاده،محمدصادق , موذن جمشيدي،ميرهادي

در دنياي پر از رقابت كنوني كه بارزترين مشخصه آن سرعت در تغييرات محيطي است، صرف اتكا به دارايي‌هاي مشهود نمي‌تواند سازمان‌ها را به هدف مورد نظر خود برساند. در واقع، سازمان‌ها بايد به سرمايه‌هاي فكري نيروي انساني خود بيش از پيش بهاء دهند (عليزاده و همكاران،1389 :126). نيروي انساني در طي سال‌هاي متمادي فعاليت در يك سازمان، مجموعه‌اي از انديشه‌ها، افكار، مهارت‌ها، تجربيات و علوم كاربردي كسب مي‌كند. داشتن چنين افرادي براي سازمان يك سرمايه ارزشمند سازماني محسوب مي‌شود، اما داشتن چنين سرمايه‌اي زماني مي‌تواند ارزش‌آفرين و قدرت‌آفرين باشد كه دانش افراد در سازمان به جريان افتد و افراد بتوانند دانش خود را با اعضاي سازمان به اشتراك بگذارند (پورسراجيان و همكاران،1392 :34). اعتماد از راه ايجاد همكاري و همبستگي بين اعضاي سازمان، موجب توسعه و ارتقاي روحيه گروهي مي‌شود و به طور مستقيم و غيرمستقيم، موجب تسهيل تبادل دانش در سازمان مي‌شود و سطح بالاي اعتماد در روابط ميان اعضاي سازمان، موجب تمايل بيشتر آن‌ها به تسهيم دانش با يكديگر مي‌گردد (كشاورزي و همكاران،1391 :115). هدف از اين تحقيق، بررسي ميزان تأثير اعتماد بين فردي بر تمايل به تسهيم دانش كاركنان با نقش ميانجي تمايل به همكاري كاركنان در سرپرستي شعب بانك صادرات شرق تهران مي‌باشد. تحقيق حاضر، از نظر هدف كاربردي و از نظر نحوه گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع همبستگي مي‌باشد، كه با به كارگيري ابزار پرسشنامه و روش پيمايشي داده‌هاي مورد نياز جمع‌آوري شده است. جامعه آماري اين تحقيق، كليه كاركنان شعب بانك صادرات شرق تهران (740 نفر) مي‌باشد كه با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌بندي شده ساده (سهميه‌اي) تعداد 286 نفر به عنوان حجم نمونه آماري تعيين گرديده است. داده‌هاي جمع‌آوري شده از طريق نرم افزارهاي SPSS 20 و Smart PLS 2 مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌هاي تحقيق حاكي از اين است كه همكاري بين كاركنان به صورت متغير ميانجي نسبي (جزئي) در تأثيرگذاري اعتماد بين‌فردي بر تسهيم دانش عمل مي‌نمايد.

41747