22647پ

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي

مركز تهران جنوب

1394

1394/06/17

عالي

157ص

طيبه صفايي

زهره اسمعيلي

149-155ص

career burnout, empowerment, emotional exhaustion, lack of personal accomplishment, autonomy, effectivity, significance.

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه بين فرسودگي شغلي با توانمندسازي باشد. جامعه آماري اين تحقيق را معلمان زن شاغل در مدارس متوسطه اول ناحيه2 آموزش و پرورش شهرستان شيراز در سال تحصيلي 94-1393 (1111 نفر) تشكيل مي دهند كه با استفاده از جدول كرجسي‌ و مورگان حجم نمونه 189نفري به روش نمونه‌گيري خوشه اي در اين پژوهش مورد استفاده قرار گرفت. روش: اين بررسي به روش توصيفي از نوع پيمايشي و همبستگي صورت گرفته و جهت جمع آوري داده¬ها از پرسشنامه توانمند سازي اسپيرتزر، و فرسودگي شغلي ماسلاچ و جكسون ، بهره گرفته شده است كه از طريق ضريب آلفاي كرونباخ مقياس توانمندسازي با پايايي(78/0) و مقياس فرسودگي شغلي با پايايي(86/0) مورد تأييد قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و ضريب رگرسيون چندگانه استفاده شده است. يافته ها: نتايج نشان مي دهد كه: بين توانمندسازي و فرسودگي شغلي رابطه معني داري منفي وجود دارد، بين توانمندسازي با خستگي هيجاني، بين توانمند سازي با مسخ شخصيت و نيز بين توانمندسازي با عدم موفقيت فردي، خودمختاري، تأثيرگذاري، معني دار بودن و شايستگي معلمان زن رابطه معنادار منفي وجود دارد. علاوه بر اين، تحليل رگرسيون براي پيش بيني فرسودگي شغلي از توانمندسازي نشان مي دهد كه متغير توانمندسازي تنها تا حدود 7.4 درصد از واريانس فرسودگي شغلي را تبيين مي نمايد كه مقدار بسيار كمي است. به عبارت ديگر دقت پيش بيني پايين است.

1396/04/12

41744