1280پ

Evalution Of urban land use patterns with emphasis on principles of sustainable urban development The Case Study: Ahwaz City

كارشناسي ارشد

جغرافيا - برنامه ريزي شهري

دانشگاه پيام نور اهواز

1394

257ص.

شريفي ، عبدالنبي

بافقي زاده ، محمد

218-232

urban planning, stabilized growth, integration of land function, Simple Accumulative Ranking (SAR), Z-SCORE, Ahwaz Metropolitan

بحث از پايداري يكي از جديدترين و گسترده‌ترين مباحثي است كه هم در علم توسعه و هم در حوزه‌هاي ديگر برنامه‌ريزي و طراحي شهري و علم كاربري زمين مطرح شده است. اگر اساس برنامه‌ريزي شهري را علم كاربري زمين بدانيم، پيوند دادن اين دو مبحث يعني توسعة پايدار و كاربري اراضي شهري مي‌تواند به دستيابي به اهداف غايي برنامه‌ريزي شهري يعني راحتي و آسايش شهروندان و در نهايت انساني‌تر كردن محيط بينجامد. در پايان‌نامة حاضر كه به روش توصيفي تحليلي و ماهيتاً از نوع كاربردي نگاشته شده دو هدف اصلي مدنظر بوده‌اند: 1. بررسي وضعيت موجود كاربري اراضي شهري و انطباق آن با استانداردها و شاخصهاي توسعه پايدار شهري و؛ 2.تعيين الگوي بهينه شهر پايداروارتقاي كمي وكيفي كاربري زمين در قالب ارائه راهبردها و سياستها و پيشنهادات مطلوب در كلانشهر اهواز. لذا پس از تعيين مهمترين علل توسعه فيزيكي كلانشهر اهوازبه بررسيهاي كمي با محوريت ميزان تحقق پذيري طرح جامع مصوب، مقايسات ميان‌منطقه‌اي از نظر اختلاط كاربري و برخورداري ازتخصيص بهينه كاربري اراضي( سطح توسعه پايدار كاربري اراضي)، تاثير افزايش جمعيت درتسخير زمين ودر نتيجه تغييرات كاربريهاي عمومي، وسپس بررسيهاي كيفي با محوريت بررسي توزيع وپراكندگي جغرافيايي وتطابق با ماتريسهاي چهارگانه وهمچنين تعيين نقاط قوت وضعف، فرصت وتهديد هر كاربري با استفاده از شاخص‌هاي كمّي و كيفي و ارائه راهبردهاي بلند مدت و سياستها ي ميان وپيشنهادات كوتاهمدت مناسب جهت دستيابي به وضعيت مطلوب كاربري اراضي اقدام شد. نتايج حاكي از آن بودند كه توسعه شهري فعلي در اهواز ناپايدار مي‌باشد و استناد صرف به رقم سرانه‌ها و استانداردها مشكلات شهروندان را حل نمي‌كند. به صورت كلي وضعيت موجود توسعه پايدار كالبدي كلانشهر اهواز به دليل توزيع اتفاي كاربري‌ها، غلبه كاربري مسكوني و ميزان پايين كاربري‌هاي ديگر نسبت به آن، از اختلاط كاربري در مناطق هفتگانه كلانشهر اهواز كاسته و پايداري مناطق را به چالش كشيده. در اين راستا طرحهاي شهري و به خصوص طرح راهبردي توسعه و عمران (جامع) كلانشهر اهواز بايد با بالا بردن ميزان اختلاط وتخصيص بهينه (كاربريهاوسرانه ها)وتوجه به راهبردها و سياستها و پيشنهادات مذكور و همچنين با در نظر داشتن تنوع كاربري‌ها، كيفيت عملكردي و دسترسي مناسب به آنها و توزيع خدمات در حوزه‌هاي وابسته به شهر، به تحقق آرمان محله محوري و رشد هوشمند شهري كه از اهداف رسالت برنامه‌ريزي، عدالت اجتماعي فضايي و پايداري شهري‌اند ياري رسانند.

1396/3/7

41482