-
شماره راهنما
22634پ
-
پديد آورنده
جلال باغاني
-
عنوان
بررسي مناسبات ايران و عثماني با تكيه بر ايلات و عشاير كُردستان (از دورۀ صفويه تا معاهدۀ ارزرم دوم 907 ه.ق/ 1499 م– 1263 ه.ق/ 1874 م )
-
عنوان به انگليسي
The Study of Relations Between Iran and the Ottoman Focusing on the Tribes of Kurdistan(From The Safavid Period to the Second Treaty Erzurum 907 A.H / 1499 A.D- 1263 A.H / 1874 A.D)
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
تاريخ گرايش : تاريخ ايران اسلامي
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
1396
-
تاريخ دفاع
1396/02/18
-
وضعيت پايان نامه
خوب
-
مشخصات ظاهري
120ص
-
استاد راهنما
ثريا شهسواري
-
استاد مشاور
صالح امين پور
-
كتابنامه
111-117ص
-
توصيفگر فارسي
اردلان ، ارزرم دوم ، ايلات كُرد ، بابان ، صفويان ، عثمانيها .
-
توصيفگر لاتين
Ardalan , the Second Erzurum , Kurdish tribes , Baban , the Safavids , Ottomans.
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب
-
چكيده
همجواري ايران و عثماني در طول چند قرن ، باعث ايجاد تنش ها و رقابت هاي فراواني شده است . يكي از اين عوامل كه در رقابت هاي بين دو كشور نقش به سزاي داشته كُرد ها بوده اند . ايلات و عشاير كُرد در بيشتر عوامل تأثير گذار بر روابط دو كشور يا نقش اصلي را داشته و يا يكي از سه عامل اصلي تأثير گذار بر روابط بوده اند. در همين راستا، پرسش اصلي كه در كليت رسالۀ حاضر در پي پاسخگويي به آن هستيم اين است «ايلات و عشاير كُردستان چه تأثير و جايگاهي را در مناسبات و رقابتهاي ميان ايران و عثماني از دورۀ صفويه تا معاهدۀ ارزروم دوم داشته اند؟» واقعيت آن است كه از ابتداي ظهور صفويان تا عقد عهدنامۀ ارزروم دوم جنگ مهمترين محور روابط دو كشور بود. در اين ميان، در سالهاي ابتداي ظهور صفويان به دليل سياست و رويكرد بد بينانهي شاه اسماعيل صفوي و در مقابل امتيازات خاصي كه با درايت و تدبير ادريس بدليسي دربار عثماني به كُردها داد، بخش اعظم كُردها به سمت امپراطور عثماني متمايل شدند و در جريان نبردهاي ميان دو كشور طرف تركها را گرفتند. در مجموع، خاندانهاي بابان و اردلان در مقام دو حكومت بزرگ كُردها، طي سالهاي بعد از روي كار آمدن صفويان تا معاهدۀ ارزروم تعهد كامل و قابل اطميناني را به هيچ كدام از قدرتهاي ايران و عثماني نداشتند. در واقع كُردها تا اواخر قرن هجدهم مهمترين اصل را براي خود داشتن حدودي از استقلال و مصونيت از مداخلۀ خارجي ميدانستند و هيچگاه به طور كامل دوستي و عهد خود را نسبت به هر يك از سلطان عثماني و يا شاه ايران ابراز نمينمودند. ايلات و عشاير كُردستان به واسطۀ قرار گرفتن در حدود مرزي دو كشور و نقش حمايتي آنان از يكي از دولتهاي متبوع در منازعات ، داراي جايگاه و تأثيرگذاري مهمي در رقابتها و مناسبات ميان ايران و عثماني از دورۀ صفويه تا معاهدۀ ارزروم دوم بودهاند و اين رساله به شيوۀ كتابخانه اي و با استفاده از منابع اصلي ، اسناد و منابع تحقيقي و با روش فيش برداري تهيه و تدوين شده است
-
تاريخ نمايه سازي
1396/03/07
-
شماره ركورد
41456
-
لينک به اين مدرک :