پ.آ.م.7

كارشناسي ارشد

آموزش محيط زيست

پيام نورشيراز

95-1394

29/06/1395

146ص.

مظلوميان ، سعيد

طالبي ، سعيد

كتابنامه :ص.119-146

تحقيق حاضر به بررسي تأثير گرايش به شبكه هاي اجتماعي بر رفتار زيست محيطي با توجه به نقش واسطه اي سبك زندگي پرداخته است. اين تحقيق با روش توصيفي – همبستگي با توزيع پرسش نامه بين افراد نمونه اي به حجم 361 نفر انجام شده است. افراد نمونه به شيوه ي تصادفي طبقه اي نسبي از جامعه آماري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد شوشتر انتخاب شدند. نتايج تجزيه و تحليل نشان مي دهد بين ميزان گرايش به شبكه هاي اجتماعي با مؤلفه هاي مشخص شده براي سبك زندگي (سلامت جسماني، رواني و اجتماعي) در اين پژوهش جز در يك مورد (تأثير مستقيم بُعد شناختي بر سلامت جسماني) همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. بين سبك زندگي و رفتار زيست محيطي رابطه ي مثبت و معناداري وجود دارد. از ميان ابعاد گرايش به شبكه هاي اجتماعي، گرايش شناختي(32/0) بالاترين ضريب همبستگي را با رفتار زيست محيطي دارا مي باشد. در ميان مؤلفه هاي سبك زندگي، سلامت اجتماعي بالاترين ضريب همبستگي (39/0) را با رفتار زيست محيطي دارا بوده است. ميزان واريانس تبيين شده رفتار زيست محيطي در پژوهش حاضر برابر با 32/0 بوده است كه نشان مي دهد 32% از واريانس اين متغير توسط ابعاد گرايش به شبكه هاي اجتماعي و سبك زندگي تبيين مي گردد. اثرات غير مستقيم هر سه بُعد گرايش به شبكه هاي اجتماعي بر رفتار زيست محيطي در سطح معناداري بوده است كه اين امر بيانگر نقش واسطه اي مؤثر سبك زندگي در رابطه ميان گرايش به شبكه هاي اجتماعي و رفتار زيست محيطي است.

41256