22605پ

Discourse cohesion an​d pronoun resolution in Persian referring expressions

كارشناسي ارشد

زبانشناسي همگاني

مركز تحصيلات تكميلي

1395

1395/06/03

عالي

74ص

مريم سادات غياثيان

رامين رحمني

69-70ص

Pronoun Resolution, Resemblance Sentences, Cause-Inference Sentences, Similarity, Contrast, Centering Theory, Parallel Preferences

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

ساليان مديدي است كه زبان¬شناسان با ارائه¬ي نظريه¬هاي زباني، در پي كشف چگونگي ارجاع دادن ضماير به افراد هستند. باوجوداينكه ضمير و هم مرجع آن ارتباط بسيار تنگاتنگي با انسجام گفتمان دارند امّا در كل تحليل ضمير يكي از سخت¬ترين موضوعات تحليل گفتمان به شمار مي‌رود. مشكل اصلي زماني سرباز مي¬كند كه به‌عنوان‌مثال يك گروه اسمي پيشين در يك متن با يك ضمير خاص هم مرجع مي¬شود. علاوه بر اين، سرعت تحليل و ميزان درك مطالب يكي از اساسي¬ترين اهداف تحقيق و پژوهش¬ها درزمينه انسجام گفتمان بوده است. واضح است كه تحليل ضمير به‌عنوان يكي از ابزارهاي انسجام متن مي¬تواند تا حد قابل‌توجهي درك متن را براي دانش آموزان و در كل زبان آموزان زبان فارسي (زبان فارسي به‌عنوان زبان اوّل يا زبان فارسي به‌عنوان زبان دوم) ارتقا بخشد. پنجاه نفر از دانشجويان دوره ليسانس رشته علوم انساني دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب از طريق روش نمونه¬گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و از آن‌ها تقاضا گرديده است تا در اين تحقيق با ما همكاري نمايند. عوامل سن، جنسيت، قوميت و فرهنگ تأثيري در اين تحقيق ندارند و زبان فارسي، زبان مادري تمامي شركت‌كنندگان است. ابزار گردآوري داده¬هاي اين پژوهش در حقيقت پرسشنامه¬اي بوده است كه اطلاعات آن از طريق نرم¬افزاري تحت سيستم‌عامل پيشرفته متلب ثبت شده است. اين نرم¬افزار حساس به زمان بود و بازه زماني پاسخگويي دانشجويان از طريق اين نرم‌افزار بررسي و گردآوري گرديد؛ سپس نتايج بر روي نمودار زمان قرار گرفت و ميزان سرعت تشخيص ضميري كه هم مرجع آن فاعل يا مفعول است به‌طور دقيق نشان داده شد. داده¬ها در نرم¬افزار آماري SPSS 17.0 وارد شدند و پيش از تعيين روش آماري مناسب براي تحليل، فرضيه‌ي نرمال بودن مشاهدات به‌صورت توصيفي با استفاده از آماره كلموگروف- اسميرنف ، بررسي شد. اين‌گونه فرض شد كه اگر مشاهدات از توزيع نرمال پيروي نكنند، از روش آزمون‌هاي ناپارامتريك همبستگي اسپيرمن و رتبه‌بندي فريدمن به‌منظور بررسي فرضيات استفاده شود. سرانجام، اين پژوهش به اين نتيجه رسيد كه در روابط گفتماني متشابه، ضميري كه مرجع آن در جايگاه مفعول است (در ارجاع برابر) سريع¬تر خوانده مي¬شود و در روابط گفتماني علل و سببي، ضميري كه مرجع آن در جايگاه فاعل است (در ارجاع نابرابر) سريع¬تر خوانده مي¬شود. درواقع، با توجه به ميانگين رتبه‌ها، متغيرهاي روابط علل و سببي (ارجاع نابرابر) و پس‌ازآن روابط گفتماني متشابه (ارجاع برابر) در بالاترين اولويت تندخواني قرار دارند.

1396/02/25

41125