-
شماره راهنما
1176پ
-
پديد آورنده
اميدي ، مسعود
-
عنوان
رابطه ي متقابل حسنات و سيئات در قرآن و حديث
-
عنوان به انگليسي
Interrelation Virtues And Sins The Quran And Hadith
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
الهيات – علوم قرآن و حديث
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور اهواز
-
سال تحصيل
1394
-
مشخصات ظاهري
157ص.
-
استاد راهنما
لطفي ، محمدحسين
-
استاد مشاور
جلالي ، مصطفي
-
كتابنامه
134-143
-
توصيفگر فارسي
قرآن، حديث، رابطه متقابل، حسنات، سيئات
-
توصيفگر لاتين
Quran, Hadith, Interrelation, Virtues and Sins
-
چكيده
موضوع و هدف اين پايان نامه بررسي رابطه ي متقابل حسنات و سيئات در قرآن و حديث مي باشد. جهت رسيدن به اين هدف، معاني مختلف حسنه و سيئه با مراجعه به تفاسير متعدد استخراج شده اند و سپس به بررسي رابطه ي متقابل آن ها با يكديگر پرداخته شده است. حسنه شامل هر نيكي مي شود كه خدا و رسول و امام و شرع اسلام آن را در دنيا نيك و پسنديده بدانند و در معاني مختلفي از جمله توحيد، ولايت و محبت اهل بيت 7 و طاعت آمده است. و سيئه هر عملي است كه باعث سخط خدا و فساد مردم باشد و كفر، شرك، انكار و دشمني ولايت، از معاني هستند كه براي سيئه ذكر شده است. در قرآن كريم و روايات از حبط حسنات توسط سيئات سخن گفته شده است. عواملي نظير كفر، ارتداد و نفاق باعث حبط و از بين رفتن حسنات مي شوند. همچنين به تكفير و پوشاندن سيئات توسط حسنات اشاره شده است و عواملي چون ايمان، توبه، عمل صالح و پذيرفتن ولايت امام علي 7 باعث تكفير و محو سيئات مي شوند. و توبه واقعي و عمل صالح باعث تبديل سيئات به حسنات مي گردند. بنابراين حسنات و سيئات رابطه ي متقابل دارند و بر يكديگر اثرگذارند. و در مورد پاداش و جزا، نيز بايد گفت كه خداوند حسنات را چندين برابر پاداش مي دهد كه در برخي آيات تا هفتصد برابر و بيش از آن هم آمده؛ ولي سيئات را فقط به همان اندازه جزا مي دهد. به اين دليل كه زياده بر پاداش تفضل است ولي زياده بر استحقاق جزا، ظلم است و ظلم بر خداوند متعال قبيح مي باشد.
-
تاريخ نمايه سازي
1396/2/18
-
شماره ركورد
41029
-
لينک به اين مدرک :