22571پ

كارشناسي ارشد

روان‌شناسي- گرايش عمومي

واحد تهران جنوب

1394

1394/09/18

بسيارخوب

171ص

علي اصغر جويباري

مهدي دهستاني

166-170ص

دانشگاه پيام نور/واحد تهران جنوب

مقدمه: مطالعات نشان داده اند كه افراد مبتلا به اتيسم در برقراري تعاملات اجتماعي ناتوان هستند و به ندرت آغازگر ارتباط مي‌باشند. اين مطالعه با هدف بررسي تاثير آموزش ادات استفهامي در بهبود تعاملات اجتماعي كودكان مبتلا به اتيسم و براي اولين بار در ايران انجام شد. روش كار: اين مطالعه آزمايشي در مدارس استثنايي نور هدايت (1) و (2) مشهد انجام شد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از آزمون رشد زبان TOLD P:3 استفاده شد و روش تحقيق از نوع پيش آزمون – پس آزمون (طرح اندازه‌گيري مكرر) با يك گروه آزمايشي بود. تجزيه و تحليل اطلاعات جمع‌آوري شده با استفاده از شاخص‌هاي آمار توصيفي، آمار استنباطي (تحليل كوواريانس)، جداول آماري و نرم افزار SPSS16 انجام شد. يافته‌ها: طبق فرضيه اصلي آزمون، F=462.17 و P=0.000 مي‌باشد و همچنين ميانگين پس آزمون (1/17) نسبت به پس آزمون (3/6) افزايش يافته كه نشان دهنده تاثير مثبت آموزش ادات استفهامي در بهبود تعاملات اجتماعي كودكان اتيستيك و تاييد فرضيه اصلي مي‌باشد. نتيجه‌گيري: با توجه به تاثير مثبت آموزش ادات استفهامي در بهبود تعاملات اجتماعي كودكان اتيستيك با عملكرد بالا، مي‌توان اظهار داشت كه آموزش مهارت‌هاي اجتماعي در اين كودكان تاثير قابل ملاحظه‌اي دارد و افزايش رفتار اجتماعي منجر به سازگاري اجتماعي و بهبود روابط اجتماعي خواهد شد

1396/02/17

40997