بررسي ميزان اثربخشي شناخت درماني معنويت محور بر اميد به زندگي، بهزيستي ذهني و كيفيت زندگي مادران كودكان مبتلا به سرطان

مادران كودكان مبتلا به سرطان علاوه بر بيماري‎هاي جسماني، تنش روان شناختي شديدي را متحمل مي‎شوند، به طوري كه اين تنش در طي زمان افزايش مي‏يابد و به شكل خشم و عصبانيت، خواب آلودگي، آزردگي، افسردگي، كناره‎گيري از جامعه و عدم كنترل بر خود، پديدار مي شود. هدف پژوهش حاضر، بررسي ميزان اثربخشي شناخت درماني معنويت محور بر اميد به زندگي، بهزيستي ذهني و كيفيت زندگي مادران كودكان مبتلا به سرطان است.روش پژوهش از نوع كاربردي به روش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل تمامي مادران كودكان مبتلا به سرطان مي باشد كه جهت دريافت خدمات درماني به بيمارستان فوق تخصصي كودكان مفيد، در شهر تهران مراجعه مي كردند از جامعه مذكور، نمونه اي به تعداد 40 نفر از اين مادران به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب نموده و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل، گمارده شد. آموزش شناخت درماني معنويت محور با مولفه هاي شناختي، معنوي و وجودي به صورت 10جلسه 5/1 ساعته (هفته اي يك مرتبه) انجام شد. متغيرهاي پژوهش به وسيله‏ي پرسشنامه اميد به زندگي ميلر، مقياس بهزيستي ذهني وارويك ادينبورگ (WEMWBS) و مقياس كوتاه ارزيابي كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني(WHOQOL- BREEF) ارزيابي شدند و سپس نتايج مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. جهت تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس استفاده شد: نتايج نشان داد كه مداخله شناخت درماني معنويت محور در افزايش اميد به زندگي، بهزيستي ذهني و كيفيت زندگي مادران كودكان مبتلا به سرطان موثر است.در راستاي برنامه‏ريزي‏هاي جامع‏نگر در حمايت از مادران كودكان مبتلا به سرطان، روان درماني مبتني بر مداخله شناخت درماني معنويت محور به عنوان مقوله اي مهم تلقي مي گردد و لازم است مورد عنايت بيشتر متخصصان و مسؤولين ذي‏ربط و واحدهاي روان‏شناسي مراكز درماني سرطان قرار گيرد.

1396/02/17

40989