چكيده
وجود و ماهيت فلزات سنگين، علاوه بر آلودگي محيط زيست، مشكلات بسيار خطرناكي نيز براي موجودات زنده و به طور ويژه انسانها ايجاد ميكند. خطرناك ترين انواع فلزات سنگين، جيوه است. حذف بيولوژيكي از موثرترين روشهاي حذف جيوه به شمار ميرود. در اين پژوهش، ريز جلبك سبز سندسموس، به عنوان جاذب زيستي براي حذف فلز سنگين جيوه به كار رفته است. پارامترهاي مورد بررسي و متغيير در آزمايشها شامل pH، غلظت اوليه فلز، غلظت جاذب زيستي و زمان تماس بودند. دما در طول تمام آزمايشها ثابت وبرابر 25 درجه سانتي گراد بود. براي اندازه گيري فلز جيوه، از روش بخار سرد – اسپكترومتري جذب اتمي استفاده گرديد. در اين روش، يونهاي جيوه تغليظ شده بر روي جاذب توسط محلول هيدروكلريك اسيد 3 مول بر ليتر از روي جاذب شسته شده و به روش CV-AAS اندازه گيري شدند. به منظور توليد بخار سرد اتمي جيوه از سل واكنش- جدا كننده گاز و مايع توليد ميشوند. منحني تغييرات غلظت در محدوده 300-50 ميلي گرم بر ليتر بررسي شد. نتايج بررسيها نشان داد كه بالاترين ميزان حذف جيوه در 6=pH، غلظت اوليه فلزيmg l -150 و غلظت جاذبg l-1 1 در زمان تماس 60 دقيقه رخ داد. ميزان حذف فلز جيوه در اين حالت 93% گرديد. در نهايت، با توجه به نتايج، مشخص گرديد كه ريز جلبك سبز سندسموس، جاذب مناسب و مقرون به صرفهاي جهت حذف جيوه در محلولهاي آبي به ويژه پسابها ميباشد.
