1106پ

Production, Preformulation studies an​d Biological Evaluation of Bioconjugated L- Aspraginase on Xanthan Nano Particles

كارشناسي ارشد

زيست شناسي - بيوشيمي

دانشگاه پيام نور اصفهان

1395

1395/9/23

خوب

62ص.

ناظم ، حبيب الله

ورشوساز ، ژاله - فضيلتي ، محمد

42-44

Xanthan nano particles, L-Asparaginase, stability

تهيه، مطالعات پيش فرمولاسيون وارزيابي بيولوژيك ال-آسپاراژيناز كنژوگه شده بر نانو ذرات صمغ گزانتان مقدمه: ال آسپاراژيناز يكي از اولين داروهايي است كه در درمان ALL به كار مي‌رود.ALL(Acute Lymphoblastic Leukemia ) سرطان گلبولهاي سفيد مي‌باشد. ال آسپاراژيناز آنزيمي است كه هيدروليز ال-آسپاراژين را به ال آسپاراتيك اسيد و آمونياك كاتاليز مي‌كند.آسپاراژين ماده مهمي براي سنتز پروتئين‌‌ها مي‌باشد. بافت‌هاي نئوپلاستيك خاص از جمله سلول‌هاي ALL قادر به سنتز ال –اسپاراژين نيستند زيرا ال-آسپاراژين سنتتاز در آنها در سطح بسيار پاييني بيان مي‌شود.به طور كلي ال-آسپاراژيناز با تجزيه ال –آسپاراژين مانع دسترسي سلول‌هاي سرطاني به اين اسيد امينه مي‌شود.پروتكول‌هاي مختلفي در جهت بهبود خصوصيات فارماكوكينتيكي آنزيم با هدف افزايش نيمه عمرو پايداري وكاهش ايمني زايي مطرح شده است.يكي از اين روش‌ها تغييرات شيميايي با استفاده از پلي مر ها وحامل ها مي‌باشد.هدف اين مطالعه تثبيت آنزيم بر روي نانو ذرات صمغ گزانتان در جهت افزايش پايداري ونيمه عمر آن مي‌باشد. روش: جهت تهيه نانو ذرات گزانتان نسبت‌هاي مختلفي از صمغ گزانتان(%06/0 و%125/0) وكراس لينكر آلومنيوم سولفات(%2 و%4) در آب حاوي پلي اگزامر F127 توسط دستگاه اولتراهموژنايزر پراكنده شدند وپس از 48ساعت فريز دراي كردن نانوذرات به دست آمده جهت تثبيت دارو استفاده شدند.نانوذرات توسطEDC و NHS فعال شدند وسپس داروي ال –اسپاراژيناز روي انها تثبيت شد وسايز ذرات و بازده تثبيت هركدام از فرمولاسيون ها مشخص و فرمول بهينه تعيين شد.ساير مطالعات همچون طيف FTIR، فعاليت انزيم متصل شده، پايداري در برابر Ph و دما، نيمه عمر داروي در پلاسما و بافر فسفات اندازه گيري و با داروي آزاد مقايسه شد. نتايج:بازده تثبيت انزيم در فرمولاسيون بهينه %100 بود و مطالعات FTIR براي اثبات استفاده شد .اندازه ذره‌اي و پتانسيل زتا به ترتيب nm156 و mv 11.6- بودند.با توجه به مطالعات انجام شده داروي تثبيت شده پايداري pHو گرمايي بيشتري نسبت به داروي آزاد داشت.Km داروي تثبيت شده نسبت به داروي آزاد كاهش يافت كه نشان دهنده تمايل بيشتر آنزيم به سوبسترا بود همچنين داروي تثبيت شده نيمه عمر بيشتري در پلاسما و بافر فسفات نسبت به داروي آزاد نشان داد.

1396/1/29

40764