1097پ

The analysis of Realism in Ahmad Mahmud’s work

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور همدان

1395

1395/12/18

بسيارخوب

142ص.

عطايي ، يحيي

شاملو ، اكبر

123-126

Realism; Ahmad Mahmoud; Mul; the story of a city; from the Passenger to Herpes; the Banyan Tree

رئاليسم به معناي واقع‌گرايي، از مهم‌ترين مكتب‌هاي ادبي جهان است كه سعي در بيان واقعيات زندگي توده‌ي مردم و توجه به مشكلات اجتماعي آن‌ها با نگاهي دقيق، موشكافانه و به دور از جانبداري و پيش داوري دارد. رئاليسم به عنوان مكتبي كه در ادبيات ملل مختلف، چهره‌هايي مختلف به خود گرفته است، در ايران هم از ابتداي شكل‌گيري ادبيات داستاني مورد توجه نويسندگان بسياري بوده است؛ به نحوي كه نشانه‌هايي از اين مكتب، به نسبت‌هاي مختلف در آثار نويسندگاني مانند محمدعلي جمال‌زاده، صادق هدايت، بزرگ علوي، جلال آل‌احمد، سيمين دانشور و احمد محمود ديده مي‌شود. در اين بين احمد محمود با آثاري مانند مول، داستان يك شهر، از مسافر تاتب‌خال و درخت انجير معابد با استفاده از عناصر رئاليستي همچون انتخاب شخصيت‌هايي از بين طبقات پايين جامعه، بيان معضلاتي مانند فقر و اعتياد، انتقاد از خرافات و توجه به مسائل سياسي مانند مبارزه با رژيم پهلوي و پرداختن به زندگي مبارزان و بيان دردها و آلام و آرزوهاي آنان صبغه‌اي واقع‌گرا به آثار خويش بخشيده است. گرايش احمد محمود در بيشتر اين داستان‌ها، نزديك به رئاليسم انتقادي و به لحاظ پرداختن به زندگي طبقه‌ي كارگر، رئاليسم سوسياليستي است. همچنين اين نويسنده در رمان دو جلدي درخت انجير معابد، با استفاده از نمادهايي براي انتقاد از خرافات و بيان تأثير آن در سرنوشت جامعه، اثري در حوزه‌ي رئاليسم سمبوليك خلق كرده است. در تحقيق حاضر جنبه هاي رئاليستي اين چهار اثر از احمد محمود در دو حوزه ي محتوا و ساختار با تكيه بر عناصري چون شخصيت پردازي، صحنه پردازي، زبان و لحن، پيرنگ و شيوه ي روايت مورد تحليل قرار گرفته است.

1396/1/28

40717