1090پ

Review compensation practices spirtual iranian jurisprudence

كارشناسي ارشد

الهيات ومعارف اسلامي- فقه ومباني حقوق اسلامي

دانشگاه پيام نور بوشهر

1394

16/5/1395

خيلي خوب

138ص.

چمكوري ، محمد

گرگين ، بتول

122-120

moral damages, financial compensation for moral damages, compensation for non-moral damages, rule, statute.

دعوي جبران خسارت يكي از مهمترين مسائلي است كه در حقوق مدني و جزا به اشتراك مطرح مي شود و معتقدان (فقها و حقوقدانان) به امكان مطالبه خسارت معنوي، اگر چه در خصوص سنجش ميزان خسارت و تقويم آن به پول، مشكلاتي را عنوان كرده اند، اما در مجموع، جبران مالي اين نوع خسارت را صحيح دانسته اند. زيرا از طرفي رابطه سببيت بين عمل و خسارت معنوي محرز است و از طرف ديگر نمي توان نسبت به خسارت وارده بي تفاوت بود و بايد به نحوي آن را جبران نمود. نگارنده بر اين باور است كه با توجه به مباني فقه اسلامي و حقوق ايران، قابليت جبران خسارت معنوي و نحوه ي جبران آن را اين گونه مي توان توجيه و استنباط كرد: قاعده ي «لاضرر» كه از مسلمات فقهي ميباشد، براي اثبات مسئوليت مدني ناشي از خسارت معنوي و روش هاي جبران آن مورد استفاده واقع شده است. عقلا نيز به جبران خسارت معنوي وارد شده بر اشخاص حكم مي كنند. در نظام حقوقي ايران نيز خسارت معنوي قابل جبران است. در فقه اسلامي براي جبران ضررهاي معنوي، روش شناخته اي وجود ندارد، اما شيوه هاي متداول در حقوق عرفي و موضوعه در فقه نيز قابل پذيرش به نظر مي رسد؛ زيرا روشهاي جبران خسارت معنوي، اموري نسبي و برآيندي از انديشه هاي حقوقي و اجتماعي هر عصر هستند؛ و از سكوت و عدم ردع شارع مي توان رضايت و حكم شرعي را دريافت. بنابراين مي توان اظهار داشت كه با توجه به روش تحقيق كه بصورت توصيفي و تحليلي مي باشد پذيرش جبران مالي و انواع جبران هاي غيرمالي به منظور ترميم ضرر معنوي در فقه اسلامي قابل توجيه و دفاع است.

27/1/1396

40699