1029پ

Morphological an​d Syntactic Phases of Persian Compound verbs

دكتري تخصصي (Ph.D)

زبان شناسي همگاني

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

1395

1395/11/13

عالي

184ص.

حسيني معصوم ، سيدمحمد

نجفيان ، آرزو - روشن ، بلقيس

153-160

161-172

Derivation, phase, complex predicate, compounding, morph-syntax interface

مطالعة فعل هاي مركب از اهميت زيادي برخوردار بوده است، طوري كه حجم زيادي از مطالعات به آن تعلق گرفته است. اين تحقيق در صدد است تا به مطالعة فعل هاي مركب (تركيبي) در چارچوب نظرية اشتقاق فاز (به عنوان جديدترين نسخه از دستور زايشي) بپردازد. هدف اين تحقيق بررسي اشتقاق ساختاري فعل هاي مركب (تركيبي) به عنوان واحدهايي واژگاني در زبان فارسي امروز و چگونگي تعامل آنها با ساخت هاي نحوي است. براي چنين هدفي، نمونه هايي از فعل هاي مركب از فرهنگ دو جلدي سخن استخراج شده اند. همچنين براي اشاره به مواردي از كاربرد فعل هاي مركب در ساخت جمله نيز نمونه هايي از نسخة اينترنتي پايگاه دادگان زبان فارسي استخراج شده است. يكي از مسائل مهم پيرامون فعل‌هاي مركب اين است كه تركيب و ساخت آن‌ها در كدام حوزه انجام مي‌شود؛ حوزة ساختواژه يا حوزة نحو. همچنين، گسترش اجزاي دروني بعضي از فعل‌هاي مركب مي‌شود تحت تاثير چه عاملي و چگونه رخ مي‌دهد. تحليل ها و مباحث بر اساس اصول و شرط هاي نظري انجام مي شود. در چارچوب نظرية حاضر ابتدا ريشة واژه‌ها وارد اشتقاق مي‌شوند، سپس عناصر تصريفي به اشتقاق اضافه مي‌شوند. هستة فاز، يك عنصر تصريفي است كه پس از ادغام ريشة واژه‌ها وارد اشتقاق مي‌شود. تحليل‌ها نشان مي‌دهند كه فعل‌هاي مركبِ تركيبي در زبان فارسي حاصل ادغام ريشة واژه‌ها و عناصري تصريفي در حوزة ساختواژه هستند كه سپس در حوزة نحو قابليت گسترش پيدا مي‌كنند. نتايج حاكي از آن است كه اين فعل ها در يك فاز ساختواژي تشكيل مي شوند، اما چون پوستة فازها در دسترس عمليات‌ بعدي قرار دارد پس بعد از تلاقي با حوزة نحو، پوستة آن فاز در دسترس عمليات‌ نحوي قرار مي‌گيرد و قابليتِ گسترش پيدا ميكند و ميتواند در دامنة فازهاي نحوي متفاوتي قرار گيرد.

1395/12/10

40326