22479پ

Assessment of multiple sanctions against Iran from perspective of human security foundations

كارشناسي ارشد

حقوق بين الملل

مركز تهران جنوب

1394

1394/11/28

خوب

125ص

نوروزي، نورمحمد

انصاريان، مجتبي

115-122ص

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

تحريم به عنوان يك ابزار براي وادار كردن يك دولت به تغيير رفتار، آثار خود را تنها بر دولت نمي گذارد و همواره شهروندان كشورهاي هدف را نيز تحت الشعاع قرار مي دهد و امنيت انساني آن ها را به خطر مي اندازد. البته شايد برخي انواع تحريم ها مانند تحريم هاي هدفمند آثار منفي كمتري بر امنيت انساني شهروندان باقي بگذارد. تحريم هاي وضع شده عليه ايران كه غالباً وجه اقتصادي همراه آنان بوده است در چندين دوره زندگي شهروندان ايراني را با تهديدات متعددي روبرو كرده است. شديدترين اين تحريم ها را مي توان تحريم هاي سازمان ملل متحد از سال 2006 ميلادي به بعد دانست كه محروميت هاي گسترده اي را در برداشت. اين تحريم ها علاوه بر ايجاد تورم و بيكاري و كاهش شديد ارزش ريال در مقابل ساير ارزها و مشكلات عديده براي واردات و صادرات كالاهاي مختلف، در ابعاد غيراقتصادي امنيت انساني نيز به شدت تأثيرگذار بودند. براي مثال، در زمينه دارو و غذا مشكلات قابل توجهي ناشي از اين تحريم ها بودند. به نظر نمي رسد كه واضعان تحريم ها هيچگاه به اين موضوع توجه جدي و صادقانه اي كرده باشند و وضع تحريم ها جديد به گونه اي بوده است كه امنيت انساني را در ابعاد مختلف به خطر مي انداخته است. آمارها و ارقامي كه مي توان از آن ها در ارزيابي امنيت انساني براي شهروندان ايراني استفاده كرد نيز غالباً در اين دوران منفي و رو به نزول هستند

1395/11/25

39970