چكيده
-جان كلام مديريت چيزي نيست به جز ((تصميم گيري صحيح و به موقع))
-پيش از جمع اوري اطلاعات هيچ تصميمي نمي تواند كامل و دقيق باشد.
-در بررسي منبع و چگونگي جمع اوري اطلاعات،بايد از موارد استفاده ان و كساني كه از اين اطلاعات استفاده خواهند كرد و اين كه ايا گرد اورندگان اطلاعات،اموزشهاي لازم را فرا گرفته اند يا نه اگاه شد.
- اطلاعات مورد نياز مدير براي تصميم گيري عبارتند از اطلاعات:
1)اماري بازده و هزينه ها
2)كشف اينكه چرا از اطلاعات در دسترس استفاده نشده است
3)مطمئن نبودن به حافظه و استفاده از فهرستهاي بازبيني
- تصميم گيري هاي فردي در مقايسه با ثصمصم گيري گروه بزرگ،كارايي بيشتر دارد.
- با توجه به نيك و بد تصمم گيري گروههاي بزرگ و كوچك،بي گمان تصميم هاي گروه اخير در بسياري از موارد كارسازتر است.
-در تصميم گيري همواره بايد به صلاح عمومي انديشيد تا منفعت خصوصي.
- در تصميم گيري و تعيين خط مشي،جز در رده امنيت ملي نبايد در پنهان صورت گيرد.
مديريت به تنهايي نه علم است و نه هنر و مدير الزاما تنها نه دانشمند است و نه هنرمند(هرچند كه هر دوي ان مي تواند باشدو مانعه الجمعي در ميان نيست)وسرانجام تنها نه رييس است و نه رهبر و نه صاحب حرفه،بلكه روشي است كه شخص و يا اشخاص در قبال اداره سلسله اي از فعاليت هايي كه در سازمانهاي رسمي و غير رسمي جامعه وجود دارد اتخاذ مي كنند و در اين راه از قبول و به كار گرفتن اراي علمي،هنري،فني و حرفه اي ديگران هم گريز و گزيري ندارند...