878پ

Agro – climatic Regionalization in Fars province

كارشناسي ارشد

جغرافيا - اقليم شناسي در برنامه ريزي محيطي

دانشگاه پيام نور اصفهان

1392

163ص.

حلبيان ، اميرحسين

عطايي ، هوشمند

152-157

Agro-climatic, Regionalization, thermal indicators, humidity indicators, Fars province

شناخت ويژگي هر منطقه، به خصوص آب و هوا مي تواند در امر برنامه ريزي و آمايش آن سرزمين نقش عمده اي ايفا كند. ناحيه بندي پديده ها بر حسب مكان در جغرافيا سابقه اي طولاني دارد. هر ناحيه جغرافيايي قسمتي از سطح زمين است كه از نظر پديده ها و فرايند هاي موجود در آن، از تجانس دروني چشمگيري برخوردار است. هدف اصلي از ناحيه بندي اقليم زراعي نيز تعيين نواحي اگروكليمايي و ارزيابي اين نواحي بر مبناي مطلوبيت نسبي آنها جهت كاشت انواع محصولات زراعي است. در تحقيق حاضر ناحيه بندي اقليم زراعي استان فارس با استفاده از شاخص هاي دمايي و رطوبتي انجام پذيرفته تا بر اساس اين شاخص ها، توانمندي ها و محدوديت هاي اقليم زراعي استان به منظور برنامه ريزي هاي كشاورزي انجام پذيرد. براي انجام اين پژوهش از داده هاي روزانه عناصر اقليمي دما و بارش طي دوره آماري 7833 7831 استفاده به - عمل آمده است. شاخص هاي دمايي مورد استفاده شامل بررسي تاريخ آغاز و خاتمه يخبندان، تاريخ گذر دماي 5 و 83 درجه، تعيين آستانه هاي شدت يخبندان و مجموع واحد هاي گرمايي )درجه روز( بر پايه – – 3/ حرارتي 5 و 73 درجه مي باشد و شاخص هاي رطوبتي شامل تاريخ آغاز و خاتمه بارش آستانه 7 3 ميلي متر، بررسي آستانه هاي بارش، ميزان بارش دوره – / ميلي متر، تاريخ آغاز و خاتمه بارش آستانه 5 رشد و تاريخ آغاز و خاتمه دوره خشك مي باشد. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي دهد كه از نظر شاخص هاي دمايي و رطوبتي ياد شده تفاوت بين نقاط مختلف استان به ويژه نواحي جنوب و جنوب غرب با نواحي شمال و شمال غرب مشاهده مي شود كه نشان دهنده تنوع و تضادهاي اقليم زراعي در پهنه اين استان دارد. نتيجه نهايي اينكه پهنه بندي اقليم زراعي بر مبناي شاخص هاي حرارتي در درجه اول اهميت و در مرتبه دوم شاخص هاي رطوبتي داراي اهميت مي باشد.

1395/9/21

39123