22456پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

مركز تهران جنوب

1395

1395/05/26

عالي

116ص

گلستاني بخت، طاهره

دهستاني، مهدي

101-107ص

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر تصوير بدني و احساس مثبت نسبت به همسر در زنان باردار مركز بهداشتي درماني الزهرا استان البرز انجام شد. اين پژوهش از نوع نيمه¬آزمايشي با نمونه¬گيري در دسترس است. بدين منظور، پس از اعلام و آگهي دوره آموزش ذهن¬آگاهي در برد اين مركز، داوطلبان شركت كننده در پژوهش ابتدا پرسشنامه چند بعدي روابط بدن-خود را كامل كردند و سپس افرادي كه نمره كل آنها كمتر از ميانگين 160 بود و در زير مقياس رضايت از نواحي بدني (BAS) نمره كمتر از ميانگين 33 داشتند، دعوت به مصاحبه شدند. پس از مصاحبه تعداد 30 نفر به طور تصادفي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و كنترل به صورت تصادفي جايگزين شدند و پرسشنامه احساس مثبت نسبت به همسر را تكميل كردند. پس از امضاي موافقت اخلاقي شركت كنندگان يك دوره آموزش ذهن آگاهي را طي 8 جلسه گذراندند. گروه كنترل نيز در ليست انتظار قرار گرفتند و آموزشي به آنها داده نشد. تنها پيگيري¬هاي دوران بارداري روي آنها اجرا شد. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و شاخصهاي توصيفي متناسب نظير شاخصهاي گرايش مركزي و پراكندگي و آزمون¬ آماري تحليل واريانس يك راهه و آزمون تي مستقل انجام شد. نتايج حاكي از آن بودكه ميانگين نمرات تصوير بدني و احساس مثبت نسبت به همسر در گروه آزمايش بعد از آموزش ذهن آگاهي نسبت به گروه كنترل بالاتر بود. از طرفي، تفاوت بين دو گروه از لحاظ آماري معني دار بود. بنابراين مي¬توان چنين نتيجه گرفت كه آموزش ذهن آگاهي با توجه به تمركز بر مؤلفه¬هاي شناختي و رفتاري نظير ذهن آگاهي، پذيرش و مواجه¬سازي با آيينه سبب مي-شود تصوري كه فرد در گذشته نسبت به خود داشته را اصلاح نمايد و دست از نشخوارگري ذهني بردارد كه همين عامل راهي را به سوي برقراري رابطه بهتر با ديگران به خصوص ايجاد ارتباط مثبت با همسر باز مي¬كند و بدين ترتيب موجب بهبود احساس مثبت نسبت به همسر و تصوير بدني بهتر مي¬شود.

1395/09/21

39119