22410پ

comprison of the serum serotonin an​d some fitness factor of ahletic elderly people in the city of Qom

كارشناسي ارشد

تربيت بدني و علوم ورزشي

مركز تهران جنوب

1395

1395/06/29

عالي

124ص

ترابي، فرناز

آقاياري، آذر

98-108ص

erotonin, elderly, weight training, aerobic, zurkhaneh, physical fitness, balance, muscular endurance, fexibility, power

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

تحقيق حاضر مقايسه ميزان سروتونين سرمي و برخي از فاكتور هاي آمادگي جسماني سالمندان در ورزشكار شهر قم (هوازي ، كار با وزنه و زورخانه اي ) است. جامعه اماري سالمندان بالاي 60 سال شهر قم بود. تعداد اعضاء نمونه 60 نفر بود كه به صورت داوطلب در اين پژوهش شركت كردند و به 4 گروه 15 نفره تقسيم شدند كه شامل گروههاي الف)هوازي ، ب)گروه كار با وزنه ، ج) گروه ورزش زور خانه اي ، د) گروه كنترل (بدون فعاليت ورزشي) بودند. هر آزمودني با شرايط داشتن حداقل 60 سال سن و حداقل 2 سال سابقه ورزشي مداوم و ادامه فعاليت تا زمان انجام پژوهش (به غير از گروه كنترل)در اين طرح شركت داده شدند. براي تست هاي آمادگي جسماني 4 فاكتور تعادل (تست تعادل تك پا) ،استقامت عضلاني (شنا روي دست)، انعطاف (آزمون انعطاف ولز)،و توان (پرش سارجنت) سنجيده شدند. براي تجزيه و تحليل اطلاعات ، ابتدا به بررسي شاخصهاي آماره هاي توصيفي شامل ميانگين ، ميانه ، انحراف معيار ، كمينه و بيشينه متغيرهايي از قبيل سن ، قد و وزن همچنين شاخصهاي توان بدني ، تعادل ، انعطاف بدني ، قدرت بدني و سطح سروتونين سالمندان در رشته هاي ورزشي مختلف پرداخته شده است. سپس جهت مشخص شدن توزيع متغير مورد مطالعه اين تحقيق از آزمون كولموگروف – اسميرنف ، از آزمون آناليز واريانس تكراهه جهت بررسي تفاوت بين سطح سروتونين سرمي خون سالمندان و رشته هاي ورزشي مختلف (كار با وزنه ،زورخانه اي ،هوازي) وجهت بررسي ارتباط بين سطح سرتونين سرمي و متغيرهاي تعادل ، انعطاف ، استقامت و توان بدني سالمندان ورزشكار از آزمون همبستگي پيرسون استفاده شده است.در نهايت با توجه به نتايج به دست آمده مي توان خاطر نشان بر اساس ارزش P =0/16 آناليز واريانس سرتونين كه بيشتر از 05/0 است نتيجه مي گيريم كه بين سطح سروتونين سرمي خون سالمندان در رشته هاي ورزشي مختلف تفاوت معني داري وجود دارد. براساس آزمون مقايسه اي دانكن ، ميانگين سطح سروتونين سرمي خون سالمندان تنها در گروه كنترل كمتر از رشته هاي ورزشي ديگر استو گروههاي ورزشي تقريبا در يك سطح قرار دارند. با اين حال ورزش به طور مشخصي باعث افزايش سطح آمادگي جسماني سالمندان مي شودو سالمندان ورزشكار سطح خوبي از امادگي جسماني را در مقايسه با غير ورزشكار نشان دادند. به علاوه فاكتور هاي آمادگي جسماني حتي در بين گروه هاي ورزشي متفاوت بود. در 2 آزمون تعادل و استقامت عضلاني گروه كار با وزنه تفاوت معني داري را نشان داد .بر اساس ارزش P=0/000 آناليز واريانس تعادل كه كمتر از 05/0 و نيز بر اساس ارزش p=0/000 آناليز واريانس استقامت كه كمتر از 05/0 است نتيجه مي گيريم كه بين تعادل استقامت سالمندان در رشته هاي ورزشي مختلف تفاوت معني داري وجود دارد . با مقايسه دو به دوي ميانگين قدرت بدني با ازمون دانكن گروه كار با وزنه در هر دو فاكتور سطح بهتري از آمادگي را نشان دادند.در دو فاكتور توان و انعطاف هر چند گروه كار با وزنه ميانگين بهتري داشت اما تفاوت معني داري بين 3 گروه وجود نداشت .ارزش 311/0p= در آناليز واريانس انعطاف و ارزش 171/0p= در آناليز واريانس توان كه بيشتر از 05/0 نبود سطح معني دار بين اين فاكتور ها را نشان داد. اما رابطه معني داري بين سطح سروتونين و ميزان آمادگي جسماني سالمندان مشاهده نشد. درنهايت با توجه به نتايج بدست آمده مي توان خاطر نشان كرد كه ورزش مي تواند تاثير بسزايي بر روي افزايش ميزان سروتونين سرمي و آمادگي جسماني سالمندان داشته باشد.

1395/8/17

راحله معظمي گودرزي (كارورز)

38536