چكيده
واژهاي قرآني و فقهي است به معناي ظلم، فساد و تجاوز از حد و يا حق. يكي از « بغي »
ميباشد كه اين دو موضوع كاملاً جدا از يكديگر و بلكه متقابل « محاربه » و « بغي » مسائل مهم اختلاط سرايت كرده و خلط مبحث شده است. معناي « بغي » به « محاربه » هستند كه در مواردي حكم عناصري دخيل است تا ،« بغي » خروج از اطاعت امام عادل و بر حق است. در » ،« بغي » اصطلاحي آن است « محاربه » محقق شود كه در ضمن اين تحقيق آورده شده است. معناي اصطلاحي « بغي » جرم كه كسي براي ترساندن مردم، سلاح بكشد و قصدش فساد در زمين باشد كه حكم آن در قرآن آمده در قرآن نيامده و حاكم شرع حكمي براي باغي به تناسب جرمش « بغي » است. ولي حكم و مجازات تعزير است. « باغي » حد و حكم « محارب » صادر ميكند. پس حكم مطرح گرديده است و منشا انتخاب آن آيه « بغي » تحت عنوان كلمه « جرم سياسي » در متون اسلامي عملي را گويند كه « جرم سياسي » ، شريفه نهم سوره مباركه حجرات ميباشد. از منظر فقه اسلامي گروهي مسلمان كه تشكيلاتي نيرومند و قوي بدست آوردهاند و از فرمان و اطاعت ولي امر مسلمين در اثر شبهاتي بياساس كه براي آنان به وجود آمده خارج گرديدهاند، با قصد و اختيار انجام دهند. همچنين در اين تحقيق، نظرات مذاهب پنجگانه شرح داده شده و در فصل آخر نيز گفتمان فقهي
شيعه و اهل سنت در خصوص جرم عليه امنيت ملت و دولت آورده شده است.
