757پ

Evaluate the Effectiveness of executive Functions an​d Schema therapy on Lifesyle, hope, direction an​d control Glsymyk in type 2 diabetic patients was conducted taking into account the perception of fear

دكتري تخصصي (Ph.D.)

روانشناسي

دانشگاه پيام نور مركز تحصيلات تكميلي تهران

1394

1394/6/17

عالي

221ص.

عليپور ، احمد - باقري ، فريبرز

علي اكبري دهكردي ، مهناز

190-210

diabetes, education executive functions, schema therapy, hope, lifestyle, orientation, perceived fear of disease, repeated measures analysis of variance

مقدمه: ديابت نوع2 به عنوان يك مشكل عمده بهداشت عمومي شناخته شده است و بيش از نود درصد ‏جمعيت افراد مبتلا به ديابت را مبتلايان به ديابت نوع 2 تشكيل ميدهند. شواهد حاكي از وجود عوامل خطر قابل اصلاح مانند چاقي، اضافه وزن و عدم فعاليت فيزيكي به عنوان ‏عوامل اصلي غير ژنتيكي در ايجاد ديابت است و موثرترين مداخلات انجام شده، مداخلاتي هستند ‏كه بر پايه سبك زندگي افراد بنا شده اند. امروزه اعتقاد بر اين است كه 70 درصد بيماري ها بگونه‏ اي با سبك زندگي‏ فرد در ارتباط اند . هدف: با توجه به آنچه بيان شد، پژوهش حاضر با هدف اصلي بررسي اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي و طرحواره درماني بر سبك زندگي، اميدواري، جهت مندي و كنترل ‏گلسيميك بيماران ديابت نوع 2 با در نظر گرفتن نقش ترس ادراك شده از بيماري انجام شد. روش نمونه گيري و اجراي پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون و پس آزمون و پيگيري بود كه در آن از 6 گروه آزمايش و كنترل استفاده شد. جامعه مورد مطالعه شامل كليه افراد مبتلا به ديابت نوع 2 بوده است كه از طريق بخش برنامه ديابت وزارت ‏بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در فاصله زماني بين زمستان 1392 تا بهار ‏‏1393 ساكن شهر تهران بوده و شناسايي شده بودند كه از ميان آنها 84 نفر به روش نمونه گيري در دسترس از مركز ديابت گابريك انتخاب شدند. ‏‏در سنجش افراد از پرسشنامه سبك زندگي، اميدواري، جهت مندي، آزمون كارتهاي ويسكانسين، پرسشنامه ترس ادارك شده از بيماري و پرسشنامه طرحواره هاي ناسازگار يانگ استفاده شد. به منظور بررسي فرضيه هاي پژوهشي، از تحليل واريانس، تحليل واريانس اندازه گيري مكرر، آزمون كلموگروف اسميرنف و آزمون لون استفاده شد. بحث و نتيجه گيري: نتايج حاكي از اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي و طرحواره درماني بر اميدواري، سبك زندگي و جهت مندي بيماران مبتلا به ديابت نوع دو بود و ترس ادراك شده از بيماري ¬توانست در اين اثربخشي نقش داشته باشد. با توجه به نتايج بدست آمده مي¬توان پيشنهاد كرد، در درمان افراد مبتلا به ديابت نوع دو از روشهاي چند بعدي استفاده كرد كه علاوه بر درمان دارويي، درمانهايي چون آموزش كاركردهاي اجرايي و طرحواره درماني را نيز در برداشته باشند.

1395/8/12

38415