پ .م .82

محمود درويشي

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي ( منابع انساني )

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1389

203 ص

چاپي

محمد دوستار

حسن درويش

ع

هوش را مي صتوان از مقوله صهايي دانست كه بشر از ديرباز در پي شناخت و اندازه صگيري آن بوده و به روش صهاي گوناگون به تقويت آن پرداخته .به طبع در سازمان صها نيز اين موضوع مورد توجه قرار گرفته است .از طرف ديگر معنويت نيز موضوعي است كه مي صتوان آن را پارادايم جديدي در حوزه مديريت و سازمان دانست و افزايش روز افزون تحقيقات در اين زمينه مËيد اين قضيه است .در دهه اخير تلفيق هوش و معنويت ادبيات جديدي را در حوزه روانشناسي و مديريت وارد كرده است كه محققين را بر آن داشته تا درباره ماهيت آن به تحقيقات بيشتر و جامعصتري بپردازند .هوش معنوي يكي از جديدترين موضوعات سازماني به شمار مي صرود و براي استفاده كامل آن در حوزه مديريت بايد به شناختي كامل و جامع نسبت به آن در مرحله اول دست يافت .پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين هوش معنوي و اثربخشي سازماني كاركنان در سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري استان گيلان پرداخته است .مËلفه صهاي هوش معنوي از نظر كينگ )8002(شامل تفكر وجودي انتقادي، ارائه مفهوم شخصي ، آگاهي متعالي و گسترش حالت هوشياري مي صباشد نوع تحقيق توصيفي از نوع همبستگي است .جامعه آماري پژوهش كاركنان سازمان ميراث فرهنگي ، صنايع دستي و گردشگري استان گيلان مي باشد .ابزار پژوهش شامل پرسشنامه هوش معنوي كينگ و اثربخشي سازمان ورمزيار و پرسشنامه ويژگي صهاي جمعيت شناختي بوده است .تجزيه و تحليل داده صهاي جمعصآوري شده با كمك نرم افزار SPSS 81 انجام شده است .بررسي نتايج نشان داد كه رابطه مثبت و معناداري بين هوش معنوي و اثربخشي سازمان وجود دارد.از بين چهار فرضيه تحقيق ، دو فرضيه اول كه به بررسي رابطه مËلفه صهاي تفكر وجودي انتقادي و ارائه مفهوم شخصي با اثربخشي سازماني پرداخته بود، مورد تÊييد قرار گرفت و دو فرضيه آخر تحقيق كه به بررسي رابطه بين مËلفه صهاي آگاهي متعالي و گسترش حالت هوشياري با اثربخشي سازماني پرداخته بود، رد شدند.

9831/80/42

387 پ

1

384