22390پ

كارشناسي ارشد

اخلاق

مركز تهران جنوب

1393

1393/09/26

عالي

158ص

جلالي، عليرضا

مهدوي نژاد، محمدحسين

151-155ص

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

در اين پژوهش ،آثار ياد مرگ از جهت اخلاق فردي و اخلاق اجتماعي ،و از منظر نهج البلاغه مورد بررسي قرار گرفته است.و ضمن بيان تعاريف مختلفي كه در باره مرگ ،در نهج البلاغه بيان گرديده،به مباحثي همجون علت غفلت و گريز از مرگ ،مراتب مرگ انديشي ،تفاوت مرگ انديشي و مرگ آگاهي واثار اخلاقي كه ياد مرگ در انسانها مي تواند ايجاد كند پرداخته شده است. مرگ ،نقطه انتقال انسان از جهان محدود و ناپايدار مادي، به جهان جاودان مجرد است كه حضرت علي عليه السلام با در نظر گرفتن ابعاد مختلف و زواياي گوناگون آن تعاريف در خور ،متنوع وصريحي از آن ارايه نموده اند،كه در جاي خود به آنها پرداخته شده است.ليكن مسئله مهم و اصلي در اين پژوهش نه مرگ بلكه ياد مرگ وا مرگ آگاهي است. ياد مرگ ،كه در نهج البلاغه به عنوان صفت مميزه انسان از ساير موجودات بيان گرديده،مسئله ايي است كه ميتواند به عنوان يك عامل مهم و موثر دربروز و رشد فضائل و رفتارهاي حسنه در انسانها ،خواه اخلاق و رفتارهاي فردي ،مثل: تقوا ،قناعت،شجاعت ،دوري از معاصي ويا اخلاق ورفتارهاي اجتماعي ،مثل: صله ي رحم ،امانت داري،.اصلاح روابط اجتماعي، خوش خلقي.... تاثير گذار باشد. رفتارهايي كه توجه به انها وكمك به تقويت انها در جامعه بشري ،ضمن كاستن از ناهنجاريها وانحرافات ورفتارهاي آسيب زا ميان انسانها،باعث حفظ و گسترش سرمايه هاي اصيل اجتماعي مثل صداقت ، اعتماد عمومي،تعاون و همياري و نوع دوستي مي شود .

1395/08/10

36193