22378پ

Hypocoristic & nicknames formations in Iranian languages

كارشناسي ارشد

آموزش زبان فارسي

مركز تهران جنوب

1392

1392/10/25

عالي

148ص

غياثيان، مريم سادات

مهدي بيرقدار، راضيه

139-146ص

Nickname formation, Iranian languages, Diminution formation, Synonymy, Lieber

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

ساخت تحبيبي در اين پژوهش مورد بررسي و قرار گرفت. اين مطالعه فرضيه اي را مبني بر امكان وجود وندي مشترك در امر ساخت تحبيبي در ميان زبان¬هاي ايراني، و نيز در ميان زبان¬هاي شاخه شرقي زبان¬هاي هندو اروپايي، بررسي كرد. در اين سير، وجود دو وند تحبيبي و تصغيري با صورتي يكسان و ساختار معنايي مختلف را در زبان فارسي در چار چوب نظريه نمود معنايي ليبر نيز مورد مطالعه و تحليل قرار گرفت. پژوهش حاضر با بازتعريف و مرزبندي ميان دو مفهوم، نام تحبيبي و نام تصغيري، در خانواده زبان¬هاي ايراني نو، در گروه هاي شمالي، مركزي و جنوبي، آغاز و، در روند خود به ديگر خانواده¬هاي زباني گروه شرقي زبان¬هاي هند و اروپايي، بويژه به خانواده زبان¬هاي اسلاويك، پرداخت. اين پژوهش زبان لهستاني را بعنوان نماينده آن خانواده برگزيده است. اين مطالعه، پژوهشي كتابخانه اي است. اما در پاره اي از موارد نگارنده از دانش زباني گويشوراني استفاده كرده است و در پاره اي از موارد مربوط به زبان هاي اسلاوي، نگارنده از دانش زباني خود سود برده است. اين پژوهش به نتايج ذيل دست يافته است: اين پژوهش با استفاده از نظريه ليبر نشان مي¬دهد وند مشترك در ساخت تحبيبي و تصغيري، ـ ك، در حقيقت دو وند با اسكلت معنايي گوناگون و صورتي يكسان هستند. اين پژوهش نشان مي¬دهد كه نه تنها در ميان زبان¬هاي ايراني، كه در ميان خانواده¬هاي زباني ديگر در گروه شرقي زبان¬هاي هندواروپايي، مي¬توان دست كم يك وند، يا به عبارت بهتر يك تكواژ مشترك را در حوزه ساخت تحبيبي باز¬شناخت، آن وند ـ ك [– k] است . از بررسي زبان و گويش هاي ايراني نو، در اين پژوهش دست¬كم، مي توان نسبتي ميان ساخت تحبيبي و حالت معرفگي برقرار كرد. به عبارت ديگر اكثر وند هاي تحبيبي كاركردي در حوزه معرفگي نيزدارند.

1395/07/26

35761