چكيده
در اين تحقيق سعي گرديده كه از اكثر نويسندگان شاخص مازندراني از سال1300 تا1391 آثاري بررسي و نمونه هايي از عناصر بومي به كار رفته در كتابهايشان ذكر گردد. اين پژوهش نشان ميدهد بيشترين عنصر بومي كه در آثار اكثر داستان نويسان بكار رفته تشبيه اقليمي و باورهاي عاميانه و نامهاي بومي است و در ميان داستان نويسان مازندراني نيما يوشيج ،اسدالله عمادي ، روح الله مهدي پور عمراني و بابك دلاور بيشتر از ديگران در آثارشان از عناصر بومي استفاده كرده اند.
