396

Preparation of Sustained Release System for rivastigmine based on mesoporous silica nanoparticles for alzhemierse treatment

كارشناسي ارشد

شيمي

تهران شمال

94

94/6/23

20

179ص

گنجي

171-163ص

Rivastigmine , Mesoporous silica nanoparticles , Releasing, Toxicity

در اين پژوهش نانو ذرات مزومتخلخل سيليكا با اندازه روزنهي متفاوت و عاملدار شده آنها، تهيه و به عنوان سامانهاي براي رهايش كنترل شده داروي ريواستيگمين به كار رفت. در مرحله بعد، مورفولوژي و ويژگيهاي ساختاري آنها با استفاده از دستگاههاي ميكروسكوپ الكتروني عبوري و ميكروسكوپ الكتروني روبشي، طيف سنجي فروسرخ تبديل فوريه، ايزوترم جذب نيتروژن، وزن سنجي گرمايي، زتاپتانسيل و پراش اشعه ايكس تعيين شدند. رهايش ريواستيگمين از نانو ذرات بارگذاري شده در سيالهاي شبيهسازي شده معده، بدن، روده كوچك و روده بزرگ بررسي شد. اثر سميت نانو ذرات مزومتخلخل سيليكا و عاملدار شده، و بارگذاري شده آنها با استفاده از آزمون MTT بررسي و همچنين ورود نانو ذرات به درون سلولهاي SY5Y با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني عبوري تأييد شد. نتايج آناليز نشان داد كه نانو ذرات سنتز شده در اين تحقيق كروي بودند و داراي متوسط اندازه ذرات 49 ± 411 نانومتر و ميانگين 21 )وزني/وزني( در اين نانو ذرات محاسبه / 2 نانومتر بود. همچنين ميزان بارگذاري دارو % 88 / اندازه حفرات تقريبا 41 شد. زمان اختلاط مسيتيلن افزوده شده، در مقدار معين، عامل موثري در افزايش اندازه روزنه و ميزان بارگذاري است. طي 9 ساعت اختلاط مسيتيلن، قطر 1 )وزني/وزني( افزايش يافت. با / 1 نانومتر و ميزان بارگذاري % 98 / روزنه 21 عاملدار كردن نانو ذرات توسط گروه عاملي آمينو پروپيل تري اتوكسي ارتوسيلان و گروه عاملي سوكسينيك انيدريد اندازه ذرات به ترتيب 41 ± 491 و 41 ± 2 نانومتر بدست آمد. با عاملدار كردن - / 2 و 21 / 411 نانومتر،اندازه حفرات 91 نانوذرات توسط 21 )وزني/وزني( نسبت به نانوذرات بدون عامل افزايش / گروه عاملي آميني ميزان بارگذاري % 22 8 )وزني/ وزني( نسبت به / يافت. همچنين با عاملدار كردن آن با گروه عاملي سوكسينيك انيدريد ميزان بارگذاري % 38 نانوذرات بدون عامل كاهش يافت. با افزايش اندازه روزنه، سرعت رهايش ريواستيگمين از نانو ذرات بدون عامل در سيالهاي مشابه افزايش يافت. سرعت رهايش ريواستيگمين در سيال مشابه معده سريعتر از سيالهاي مشابه بدن، روده بزرگ و روده كوچك بود . با عاملدار كردن نانو ذرات با گروه آميني سرعت رهايش ريواستيگمين نسبت به نانو ذرات بدون عامل كاهش يافت اما سرعت رهايش در سيال مشابه بدن كمي سريعتر از سيال مشابه معده ميباشد . نانو ذرات بارگذاري شده با ريواستيگمين قابليت حيات سلولهاي SY5Y را كاهش دادند. سامانه منتخب حمل دارو در اين پژوهش قادر به حفظ پايداري ريواستيگمين بوده و شواهد نمايانگر آن بود كه نانو ذرات مزومتخلخل سيليكا، عاملدار شده و بارگذاري شده آنها زيست سازگار و زيست دسترس پذير هستند و در هسته ، هستك ، ميان ياخته و آبدانك ديده شدند.

35179