كنترل علف هاي هرز به وسيله مالچ هاي زنده ذرت، يونجه يكساله وشنبليله و اثر ان ها بر رشد دو رقم سيب زميني

يكي از راهكارهاي بيولوژيك در مديريت علف‎هاي‌هرز سيب‎زميني، استفاده از مالچ‎هاي زنده است. پژوهش حاضر به صورت يك آزمايش فاكتوريل بر پايه طرح بلوك‎هاي كامل تصادفي با چهار تكرار در يك مزرعه تحقيقاتي واقع در منطقه اليگودرز استان لرستان در سال 1393 اجرا شد. تيمارهاي اين آزمايش شامل دو رقم اسپريت و آنا و 5 سيستم كشت تك كشتي سيب‎زميني با علف هرز، تك كشتي سيب‎زميني بدون علف‎هاي هرز، كشت سيب‎زميني همراه با مالچ‎هاي زنده يونجه يكساله، شنبليله و ذرت بود. نتايج نشان داد كه گياه پوششي ذرت كشت شده همراه سيب‎زميني، ببيشترين ميزان كاهش در تراكم علف‎هاي هرز غالب مزرعه را دارا بود. پس از آن به ترتيب دو تيمار گياه پوششي شنبليله و يونجه يكساله كشت شده همراه سيب‎زميني قرار گرفتند. بيشترين و كمترين ميزان نور عبوري از گياهان پوششي قبل از كف‎بري، به ترتيب مربوط به يونجه يكساله و شنبليله بود. بيشترين كاهش ارتفاع گياه سيب‎زميني، مربوط به تيمارهاي يونجه يكساله، ذرت و شنبليله كشت شده همراه سيب‎زميني بود كه با توجه به همبستگي بين ارتفاع و توان رقابتي گونه‎ها اين امر توجيه‎پذير مي‎باشد، زيرا كه با افزايش فشار رقابت، ارتفاع گياه زراعي كاهش مي‎يابد. بيشترين وزن خشك گياه سيب‎زميني، مربوط به تيمار وجين شده و پس از آن به ترتيب تيمارهاي ذرت، يونجه يكساله، شاهد بدون وجين علف‎هاي هرز و شنبليله قرار داشتند. بيشترين عملكرد و وزن متوسط هر غده مربوط به تيمار ذرت و كمترين ميزان براي اين دو صفت مربوط به تيمار يونجه يكساله بود.

10/07/95

كشت كار، زهرا

35023