PIR 175

ادبيات فارسي

95/5/18

علي لاغر فيروزجايي

يوسف اسماعيل زاده

لاغر فيروزجايي علي , اسماعيل زاده يوسف

حماسه‌هاي ملي، ادبيات تمثيلي، داستان‌هاي اخلاقي و مذهبي و افسانه‌هاي سرگرم كننده همان شكل‌هاي ادبي عاميانه هستند كه در گذر زمان به ادبياتي فرهيخته تبديل شده‌اند، اين آثار ريشه در قصه‌هاي عاميانه و تجربه‌هاي توده‌ها دارد كه سينه به سينه در ميان نسل‌ها گشته تا به كتابت در آمده و به دنياي ادبيات جدي راه يافته است. در اين ميان نقش نويسندگان، مهارت، ذوق، انديشه و هنرنمايي آن‌ها نيز نقش بسزايي در شكل¬گيري زيباتر ادبيات داشته است. به كارگيري آن‌ها از صور خيال باعث شده است تا دنياي روايت گونه داستان دلنشين¬تر و به ذهن مخاطب نزديك¬تر شود. و او را با خود همراه كند. سندبادنامه ظهير سمرقندي كه در آداب كشور داري در قرن ششم هجري نوشته شده يكي از اين نوع داستان‌هاست كه با نام‌هايي چون كتاب سندبادحكيم، حكايت وزرا سبعه، داستان هفت وزير معرفي شده است. اين پژوهش مي‌كوشد تا ويژگي¬هاي سبك شناختي در سطح ادبي يعني استعاره، تشبيه و كنايه در اين اثر ارزشمند بپردازد.

34686