ارائه مدلي جهت تعيين قيمت و مقدار سفارش در زنجيره تأمين دو سطحي با برگشت كالا و همكاري بين خرده‏فروشان با تقاضاي احتمالي

از آنجايي كه رقابت در بازار امروزي تشديد شده بيشتر شركت‎ها درك كرده‎اند كه عملكرد تجارتشان به شدت وابسته به ميزان مشاركت و هماهنگي در زنجيره تأمين است. مدلسازي براي هماهنگي بين عناصر زنجيره يكي از رويكردهايي است كه مي‏تواند در شرايط مختلف به اجزاي زنجيره پيشنهاد چگونگي هماهنگ شدن را بدهد. اولين و ساده‏ترين مدل كه مبناي تقريبا همه مدلهاي هماهنگي در زنجيره تأمين است، مسأله روز نامه‏فروش مي‏باشد كه جهت يافتن مقدار سفارش بهينه براي فروش تك‏دوره‎اي با هدف حداكثر نمودن سود موردانتظار طراحي شده است. در زنجيره تأمين، برگشت كالا نيز از اهميت زيادي برخوردار است. به دلايل مختلف، جريان مواد و كالاها در خلاف جهت عادي زنجيره، اجتناب ناپذير است. بنابراين پرداختن به موضوع شبكه لجستيك معكوس و مديريت و هدايت آن موثر و ضروري است. در اين تحقيق مدلي براي تعيين قيمت بهينه و مقدار سفارش بهينه در يك زنجيره تأمين متشكل از يك توليدكننده و چندين خرده‏فروش ارائه ‏گرديده است. قيمت بهينه و مقدار سفارش بهينه در چهار حالت مختلف بررسي شده و مورد مقايسه قرار مي‏گيرد. اين حالتها شامل 1) امكان برگشت كالا و همكاري بين خرده‏فروشان 2) امكان برگشت كالا و عدم همكاري بين خرده‏فروشان (خرده فروشان مستقل) 3) عدم برگشت كالا و همكاري بين خرده‏فروشان 4) عدم برگشت كالا و عدم همكاري بين خرده‏فروشان مي‏باشد. براي ساخت مدل پايه از مدل‏هاي موجود در ادبيات استفاده شده است و براساس آن مدل اصلي مسأله توسعه داده شده است. براي حل مدل‏ها از روش رياضي استفاده شده است و با استفاده از چند مثال عددي، اعتبار و صحت مدلها بررسي شده است. از مهمترين يافته‏هاي اين تحقيق اين است كه سود زنجيره تأمين در زمان برگشت كالا بيشتر از زماني است كه برگشت كالا وجود ندارد و همچنين همكاري بين خرده‏فروشان نيز موجب افزايش سود زنجيره تأمين خواهد شد.

34631