QH 1

Effect of sorbitol an​d polyethylene glycol as media osmotic agents on the growth an​d morphogenesis of Silybum marianum (L.) Gaertn. (Asteraceae) callus.

كارشناسي ارشد

زيست شناسي

نجف اباد

1387

1387/11/19

61صفحه

دكتر غلامرضا اصغري

دكتر مهدي يوسفي

خارمريم، گياهي يك يا دوساله از تيره آفتاب‌گردان (آستراسه) است كه به طور مرسوم به عنوان عامل محافظت كننده كبد به كار مي رود. اين گياه حاوي تعدادي از فلاونوليگنان‌ها مي‌باشد، كه مجموعاً سيلي‌مارين ناميده مي‌شوند. بر اساس يافته ها، رشد كالوس خارمريم مي تواند تحت تاثير پارامترهاي فيزيكي و شيميايي متعدد قرار گيرد. اين تحقيق به منظور بررسي اثر سوربيتول و پلي‌اتيلن‌گليكول به عنوان عوامل اسمزي‌ محيط كشت، بر رشد و ريخت‌زايي كالوس خارمريم انجام شده است. به اين منظور در شرايط آزمايشگاهي انواع مختلف بافت ريشه، ساقه و برگ در ابعاد 5 ميلي‌متر از دانه‌رست‌هاي رويش يافته از دانه خارمريم جدا شدند. قطعات در ظروف پتري حاوي محيط كشت جامد موراشيگ و اسكوگ حاوي30 گرم در ليتر ساكارز، 1 ميلي‌گرم در ليتر دي كلرو فنوكسي استيك اسيد و 2/0 ميلي‌گرم در ليتر كينتين كشت داده شدند. كالوس در محيط كشت‌هاي حاوي سوربيتول و پلي‌اتيلن‌گليكول ، با غلظت‌هاي 2، 4، و 6 درصد، واكشت شد. رشد كالوس در طي 4 هفته‌ بررسي شد. نتايج نشان دهنده تفاوت‌هاي معني دار بين رشد كالوس در محيط كشت‌هاي حاوي سوربيتول 2 درصد با سوربيتول 6 درصد و شاهد مي‌باشد. نتايج همچنين بيانگر تفاوت‌هاي معني دار بين رشد كالوس در محيط كشت‌هاي حاوي PEG2% با PEG4% و PEG6% مي‌باشد. علاوه بر اين افزودن PEG سبب افزايش طول نسبت به عرض سلول‌ها و رنگ‌پذيري آنها با سبز متيل مي‌شود. افزودن سوربيتول موجب كوچك و كروي شدن سلول‌ها و رنگ‌پذيري آنها با سبز متيل مي شود. به نظر مي‌رسد سوربيتول و پلي‌اتيلن گليكول رشد و ريخت‌زايي را در كشت كالوس خارمريم تحت تاثير قرار مي‌دهد.

34366