پ.م.ك.355

Isolation an​d molecular characterization of aflatoxin-producing Aspergilli from Pistachio soil orchards

كارشناسي ارشد

بيوتكنولوژي كشاورزي

مركز كرج

89

10/11/89

عالي

110ص.

رزاقي ابيانه، مهدي

كريمي پور، مرتضي

ص:99-110

پ استاد راهنما رزاقي ابيانه، مهدي , پ استاد مشاور كريمي پور، مرتضي

در اين تحقيق حاضر، تعداد 100 نمونه خاك باغات پسته از 4 منطقه جغرافيايي مختلف در شهر دامغان از نظر حضور قارچ هاي مولد آفلاتوكسين از دسته فلاوي مورد ارزيابي قرار گرفتند. نمونه هاي خاك با استفاده از روش هاي استاندارد آماده سازي و در محيط هاي كشت جداسازي شامل دي كلران رزبنگال كلرامفنيكل آگار ((DRBC و آسپرژيلوس فلاووس و پارازيتيكوس آگار (AFPA) كشت داده شدند. كلني هاي سبز – زرد بر روي DRBC و پشت نارنجي بر روي AFPA از طريق پاساژ بر روي محيط سايورو دكستروز آگار واجد كلرامفنيكل (SC) خالص سازي شده و از طريق بررسي ويژگي هاي مورفولوژي ماكروسكوپي و ميكروسكوپي در سطح گونه شناسايي گرديدند. توانايي توليد آفلاتوكسين ايزوله ها با استفاده از روشكشت در نوك سمپلر (Tip culture method) در محيط عصاره مخمرسوكروز (YES) مورد ارزيابي قرار گرفت. محيط هاي كشت ايزوله ها پس از تمام دوره انكوباسيون در دماي 28 درجه سانتي گراد جداسازي گرديد و توليد آفلاتوكسين از طريق نمونه گذاري بر روي ژل سيليكا به روش كروماتوگرافي لايه نازك (TLC) مورد ارزيابي كيفي قرار گرفت. تعداد 24 ايزوله منتخب در محيط YES در ارلن كشت داده شده و ميزان توليد آفلاتوكسين در آنها با استفاده از روش كروماتوگرافي مايع با كارايي بالا (HPLC) مورد سنجش قرار گرفت. تنوع ژنتيكي و طبقه بندي ايزوله هاي منتخب با استفاده از روش آناليز DNA چند شكل تكثير شده تصادفي (RAPD) بر روي نمونه هاي DNA ژنومي مورد ارزيابي قرار گرفت. بر اساس نتايج بدست آمده، تعداد 193 ايزوله از دسته فلاوي از خاك جداسازي شدند كه همگي با توجه به ويژگي هاي مورفولوژيك و الگوي توليد آفلاتوكسين تحت عنوان آسپرژيلوس فلاووس شناسايي شدند. از ميان 193 ايزوله آسپرژيلوس فلاووس، 114 ايزوله ( 07/59 در صد) مولد آفلاتوكسين بودند كه در اين ميان، 104 ايزوله قادر به توليد آفلاتوكسين B1 و 10 ايزوله قادر به توليد آفلاتوكسين B1 و B2 بودند. ميزان توليد آفلاتوكسين B1 توسط 24 ايزوله منتخب آسپرزيلوس فلاووس در محدوده 25/1 تا 56/321 ميكروگرم به ازاي هر گرم وزن خشك قارچ گزارش گرديد. بر اساس آناليز RAPD ميزان قرابت ايزوله هاي آسپرژيلوس فلاووس جداسازي شده از نمونه هاي خاك با سويه استاندارد آسپرژيلوس فلاووس CMI102566 بين 42 تا 87 درصد، با سويه استاندارد آسپرژيلوس فلاووس CMI 93803 بين 42 تا 86 درصد و با سويه استاندارد آسپرژيلوس فلاووس NRRL 3537 بين 11 تا 18 درصد بود. در مجموع نتايج به دست آمده در تحقيق حاضر نشان داد كه آسپرژيلوس هاي مولد آفلاتوكسين متعلق به دسته فلاوي در نمونه هاي خاك باغات پسته ايران حضور دارند و مي توانند از طريق جريان هوا در محيط پراكنده شده و محصولات كشاورزي و فرآورده هاي غذايي را در مراحل مختلف آلوده سازند. به اين ترتيب ضرورت انجام تحقيقات گسترده در خصوص يافتن روش هاي مناسب براي مهار توليد آفلاتوكسين در قارچ مولد و ايجاد واريته هاي مقاوم گياهي در مقابل آلودگي به اين قارچ ها در آينده اجتناب ناپذير خواهد بود. همچنين با توجه به كارآمدي روش هاي مولكولي در شناسايي و طبقه بندي قارچ ها و نقش اجتناب ناپذير آسپرژيلوس هاي مولد آفلاتوكسين در بهداشت عمومي، تحقيقات مولكولي آينده برروي بررسي بيان ژن ها مسير بيوسنتز آفلاتوكسين به منظور تفريق قارچ هاي مولد آفلاتوكسين از غير مولد متمركز خواهد بود.

24/06/95

كشت كار، زهرا

34322