22273پ

Prevention an​d punishment of crimes against internationally protected persons under international conventions an​d practices

كارشناسي ارشد

حقوق بين الملل

مركز تهران جنوب

1395

1395/03/17

بسيارخوب

192ص

مومني، مهدي

ميري لواساني، سميه سادات

181-190ص

Persons with international protection, prevention an​d punishment, diplomatic consular rights

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

دولت ها در كنوانسيون هاي 1961 (روابط ديپلماتيك) و 1963 (روابط كنسولي) وين توانستند، مقررات حمايتي براي اشخاص حمايت شده بين المللي وضع نمايند. اما اين مقررات همه ي آن چيزي نبود كه آنان براي انجام وظيفه بين المللي خويش لازم داشتند، زيرا حملات تروريستي عليه آنان بتدريج رو به افزايش بود، حملاتي كه علاوه بر جان و مال مأموران ديپلماتيك صلح و امنيت بين المللي را هم به خطر انداخته بود. به همين دليل سازمان ملل متحد در 14 دسامبر 1973 كنوانسيون نيويورك را براي پيشگيري و مجازات جرايم (خشونت بار) عليه مأمورين ديپلماتيك تصويب نمود. هر چند كشورها ضرورت مقابله با جرايم عليه اشخاص حمايت شده را دريافته اند و آن را جزئي از جرايم عليه امنيت ملي و بين المللي خويش محسوب مي كنند. اما اقدامات صورت گرفته به ويژه از سوي دولت ها وافي به مقصود نبوده است. به اين دليل كه از سال 1826 تا كنون حدود 200 حمله تروريستي عليه اشخاص حمايت شده بين المللي رخ داده كه حدود 165 حمله پس از تصويب كنوانسيون نيويورك انجام گرفته، دراين پژوهش به روش توصيفي و با تحليل منطقي اسناد بين المللي و ملي، دكترين، رويه تقنيني و قضايي دولت ها به اين نتيجه رسيده ايم كه؛ كشورها برخورد يكساني در حمايت از اشخاص ياد شده ندارند. توسعه همكاريهاي كيفري بين المللي به ويژه بين كشور محل مأموريت و كشور متبوع مأمور مي تواند اهداف حمايتي را در دو شكل كيفري و غير كيفري بهتر محقق سازد.

1395/05/30

33751