پ.ا.ف.171

The discourse analysis of sadis collected works

كارشناسي ارشد

ادبيات فارسي

مركز كرج

91

25/06/91

عالي

ص.287

شريفيان، مهدي

سرمدي، مجيد

ص:285-287

پ استاد راهنما شريفيان، مهدي , پ استاد مشاور سرمدي، مجيد

گفتمان كاوي متون ادبي شكلي ويژه از كاربرد زبان است كه از اواسط دهه هاي 60 و 70 قرن بيستم ميلادي در پي تغييرات گسترده ي علمي معرفتي به سرعت وارد حوزه ي علوم انساني شد. امروزه در حوزه ي نقد مدرن از جايگاه و اهميتي خاص برخوردار است. گفتمان كاوي داراي انواع زيادي است كه مهمترين آنها عبارتنداز: گفتمان ادبي و هنري، در گفتمان كاوي ادبي دو عنصر كليدي بافت متن و بافت موقعيتي بسيار حائز اهميت است. مهمترين اهداف تحليل گفتمان در حوزه ي ادبي در چند محور قابل دسته بندي است؛ زبان، تصوير پردازي ( صور خيال)، تجربه ي بشري و بينامتني. كه از اين ميان نقش زبان و بينامتني از برجستگي بيشتري برخوردار است. فرماليست هاي روسي نخستين نظريه پردازاني بودند كه بويژه موضوع مناسبات ميان متني را در نقد متون ادبي مطرح كردند. به طور كلي اساس اين نظريه بر اين است كه نوآوري شاعران تنها در تصاويري كه خلق مي كنند نيست بلكه در زباني است كه به كار مي گيرند. اثر هنري در ارتباط با آثار هنري ديگر از رهگذر تداعي با آن آثار فهميده مي شود. در پايان نامه ي حاضر كه به شيوه ي تحليلي، توصيفي در چهار فصل تنظيم شده است به بررسي و تحليل آثار شاعر بزرگف سعدي شيرازي در حوزه ي گفتمان كاوي پرداخته است.

24/05/95

كشت كار، زهرا

33646