439پ

Microfacies, sedimentary environment an​d diagenesis of Fahliyan Formation in Southern Yaran oil field, Southwesthern Ahvaz

كارشناسي ارشد

رسوب شناسي و سنگ شناسي رسوبي

دانشگاه پيام نور اصفهان

1394

ندارد

ندارد

158ص.

جليليان ، علي حسين - ارزاني ، ناصر

الهايي سحر ، پيمان

125-139

: Fahliyan Formation, Microfacies, Sedimental environment, Diagenesis, Southern Yaran oil field, Abadan plain, Mesopotamian

به منظور مطالعه ريزرخساره ها، محيط رسوبي و دياژنز سازند فهليان در دشت آبادان، به عنوان بخش جنوب شرقي پهنه ميانرودان، چاه ارزيابي- توليدي APP-X ميدان نفتي ياران جنوبي مطالعه شد. ميانرودان، بين‌النهرين يا مزوپوتامين نام منطقه‌اي است كه در ميان دو رود دجله و فرات جاي گرفته و امروزه بخش عمده آن جزء كشور عراق است؛ اما در گذشته هاي نه چندان دور اين منطقه بخشي از سرزمين ايران بود. در برش مورد مطالعه، مرز زيرين سازند فهليان حفاري نشده است؛ اما با استناد به يافته هاي مطالعات گذشته اين سازند بر روي سازند گرو جاي گرفته و گاهي به صورت جانبي با آن هم ارز است. مرز بالايي سازند فهليان با شيل و كربناتهاي سازند گدوان به صورت پيوسته ميباشد. مجموعه مطالعات ميكروسكوپي به شناسايي 8 ريزرخساره منجر گرديد كه در زيرمحيطهاي سد االيتي (پشته سدي) و تالاب ساب تايدال نهشته شده اند. مطالعه ريزرخساره ها، تغييرات عمودي و جانبي آنها و مقايسه آنها با محصولات محيطهاي رسوبي عهد حاضر و گذشته نشان ميدهد كه نهشته سنگهاي سازند فهليان در ميدان نفتي ياران جنوبي در بخشهاي كم عمق يك پلاتفرم كربناته نهشته شده اند. يافته هاي اين تحقيق گواه آنند كه بخش پائيني سازند فهليان محصول ادامه رسوب گذاري سازند گرو است كه در يك حوضه درون شلفي نهشته شده است. با پر شدن حوضه درون شلفي گرو مدل رسوبگذاري به پلاتفرم كم عمق تبديل شد به گونه اي كه ريزرخساره هاي درياي باز در آن امكان ساخته شدن نيافتند و گسترش رخساره هاي پشته سدي نيز چندان زياد نبود. براساس مطالعات پتروگرافي، فرايندهاي مهم دياژنتيكي سازند فهليان شامل ميكرايتي شدن، آشفتگي زيستي، انحلال، دولوميتي شدن، تراكم فيزيكي و شيميايي، سيماني شدن و سيليسي شدن محدود ميباشد. فرآيند انحلال ضمن ايجاد تخلخل ثانويه با مرتبط كردن منافذ مجزا به يكديگر در افزايش تخلخل و نفوذپذيري كلي سازند فهليان بسيار مؤثر بوده و كيفيت مخزني آن را تا حد زيادي بهبود بخشيده است. در توالي مورد مطالعه، تنها ريزرخساره‏هاي پكستون تا گرينستون پشته سدي و وكستون تا پكستون تالاب، در صورت حفظ تخلخل اوليه (بين دانه اي) پيشرفت تخلخل حفره اي، تخلخل استيلوليتي و دولوميتي شدن مؤثر در افزايش تراوايي، داراي كيفيت مخزني مطلوبي مي‏باشند.

1395/5/23

33635