بدبيني سازماني، از موضوعاتي است كه به دليل نقش و تأثيرش بر عملكرد سازمان، توجه برخي صاحب نظران و علاقمندان به مسائل رفتاري را جلب كرده است. تحقيقات متعددي نشان داده اند كه بين بدبيني سازماني و بسياري از متغيرها مثل رضايت شغلي، تعهد سازماني، بيگانگي از سازمان، رفتار شهروندي سازماني و بسياري از متغيرهاي ديگر ارتباط وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي تأثير رفتار رهبري اخلاقي ادراك شده بر بدبيني سازماني در ادارات تعاون، كار و رفاه اجتماعي استان گيلان است. روش تحقيق حاضر، از نظر هدف كاربردي بوده و بر حسب روش، تحقيق توصيفي از نوع همبستگي است كه با بكارگيري ابزار پرسشنامه و روش پيمايشي داده هاي مورد نياز جمع آوري شده است. جامعه آماري در اين پژوهش، شامل 235 نفر پرسنل ادارات تعاون، كار و رفاه اجتماعي استان گيلان است. با استفاده از فرمول كوكران حجم نمونه برابر با 146 نفر تعيين گرديد كه به روش نمونه برداري تصادفي ساده انتخاب شد(در اين نوع نمونه گيري به هر يك از افراد جامعه احتمال مساوي داده مي شود تا در نمونه انتخاب شود). تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS در دو سطح آمار توصيفي(توزيع فراواني،درصد، ميانگين،انحراف معيار) و استنباطي(تحليل همبستگي،تحليل رگرسيون ساده و چندگانه) صورت گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد رفتار رهبري اخلاقي ادراك شده از مديران بر بدبيني سازماني در ادارات تعاون، كار و رفاه اجتماعي استان گيلان تأثير منفي و معنادار دارد. يعني به ميزاني كه رفتار رهبري اخلاقي ادراك شده ( در ابعاد مختلف) مثبت باشد، از بدبيني سازماني كاسته شده و بطور معناداري، اين تأثير معكوس، مشهود است.
