351پ

Analysis of Discourse Construct of Social Control Laws of the Islamic Parliamentary Council (Majlis) (Comparing discourse trend in the second, sixth and seventh runs of Majlis).

دكتري تخصصي ( Ph.D. )

جامعه شناسي (بررسي مسايل اجتماعي ايران)

دانشگاه پيام نور مركزتحصيلات تكميلي

1394

1394/11/28

عالي

367ص.

زاهدي مازندراني ، محمد جواد

ملكي ، امير - دانش ، پروانه

336-346

social control, discourse of punishment, discourse of reparation, discourse of value return, Majlis, law,Strategic Model

كنترل اجتماعي در معناي محدود آن مجموعه واكنشهاي اجتماعي سازمان يافته در برابر كجروي است كه در دو قالب رسمي و غير رسمي به اجرا در مي آيد.در كنترل اجتماعي رسمي به منظور رعايت هنجارهاي مهم قانون تدوين مي شود.اما درباره اهميت هنجارها توافقي وجود ندارد و تقاضاهاي مختلفي در حوزه كنترل اجتماعي از طرف مردم و نخبه ها مطرح مي شود. بحث و گفتگو درباره اين تقاضاهاي اجتماعي شالوده نظام هاي ساختارمند معرفتي را به وجود مي آورند كه از آنها به گفتمان هاي كنترل اجتماعي ياد مي شود . يكي از نهادهاي اصلي موثر در طرح تقاضاهاي حوزه كنترل اجتماعي و نوع پاسخگويي به آنها مجلس است. اين پژوهش بر اساس تلفيقي از روش تحليل گفتمان لاكلا و موفه و فركلاف، مذاكرات قوانين پيشنهادي مجلس در سه دوره دوم ، ششم و هفتم به منظور رصد گفتمان هاي كنترل اجتماعي و بررسي تاثيرات جدلي تغييرات اجتماعي و سياسي بر چرخش گفتمان ها مورد تحليل قرار داده است. اين پژوهش مدلي براي تبيين چرخش گفتمان ارايه نموده است. بر اساس اين مدل برآيند تغييرات توسعه اقتصادي- اجتماعي، تغييرات ارزشي و گفتمان عمومي، تغييرات سياسي، تغييرات ساختار نهادهاي كنترل اجتماعي موجب تغيير در تقاضهاي كنترل اجتماعي از جمله لزوم كنترل نرخ جرايم و آسيب هاي اجتماعي و ايجاد بستر مناسب چرخش گفتماني مي شوند. در اين پژوهش سه گفتمان مجازات ، ترميم و رجعت ارزشي از همديگر متمايز شده اند. هر چندگفتمان اصلاح طلبانه مجلس ششم در اساس شباهت هايي با گفتمان چپ گراي مجلس دوم دارد اما در مقايسه با آن تاكيد بر مجازات را كنار گذاشته و عناصر بيشتري را در درون خود مفصل بندي نموده است.گفتمان كنترل اجتماعي مجلس هفتم در گفتگو و ديالوگي غير همزمان با آثار گفتماني اصلاح طلبانه عنصر ارزشها را در خود مفصل بندي مي كند. نتايج نشان مي دهد هرچند گفتمان هاي كنترل اجتماعي از كاربست عنصرمجازات به سمت عناصر درمان و توان بخشي و پيشگيري و از رويكرد سلبي به سمت رويكرد ايجابي حركت مي كنند و تلاش مي كنند رويكرد اجتماعي را در كنار رويكرد اقتصادي و سياسي اتخاذ كنند اما در پاسخگويي به تقاضاهاي كنترل اجتماعي موفقيت چنداني نداشته اند و بين گفتمان عمومي و گفتمان نخبه ها شكاف وجود دارد. مهمترين نشانه بر اين عدم موفقيت افزايش آمار جرايم و ظهور اشكال و الگوهاي جديد ناهنجاري ها و كجروي هاي اجتماعي است. درك كاستي ها و ناكارآمدي هاي نظام كنترل اجتماعي ، به كارگيري مواضع سنجيده و مقابله آگاهانه و فعال در برابر جرايم نيازمند شناخت عميق ابعاد گوناگون و پيچيده كنترل اجتماعي است. بر اساس اينچنين رويكردي در اين پژوهش الگوي راهبردي كنترل اجتماعي پيشنهاد شده است.

1395/3/16

32651