226پ

FeasibilityofFabricationof Organic Solar Cell by Congugated Semiconductor Polymers

كارشناسي ارشد

فيزيك (حالت جامد)

دانشگاه پيام نور اهواز

1394

ندارد

ندارد

112ص.

رازقي زاده ، عليرضا

صالحي ، حمد الله

97-99

ندارد

ساخت سلولهاي خورشيدي كارآمد با استفاده از مواد و روشهاي ارزانتر و همچنين بازده تبديل بيشتر، همواره مورد توجه محققين و صنايع بوده است. يكي از راه هاي نيل به اين هدف، (PCE) توان استفاده از سلول هاي خورشيدي هيبريدي آلي/غيرآلي مي باشد. در ساختار اين سلول ها، از يك مادة آلي به عنوان دهندة الكترون و از يك مادة غير آلي(معمولاً يك اكسيد نيمرساناي فلزي) به عنوان پذيرندة الكترون استفاده ميشود. از آنجا كه در اين نوع سلولها جدايي مؤثر بارها و توليد حامل بار آزاد فقط در سلول PCE سطح مشترك بين دهنده و پذيرنده رخ ميدهد، لذا يكي از مهمترين پارامترها در افزايش خورشيدي، افزايش سطح تماس بين مادة دهنده و مادة پذيرنده در سلول است. در اين تحقيق، سنتزِ (FTO) كه عمود بر سطح كاتد (TiO2 NRs) آرايه نانوساختاري متشكل از نانوميلههاي دياكسيد تيتانيوم و به صورت همبافت به روش هيدروترمال رشد داده شده است، مورد بررسي قرار گرفته است. آرايۀ مذكور به عنوان نانوساختار پذيرندة الكترون و همچنين مسيرهاي رسانايي، پايۀ اصلي در ساخت بسياري از سلولهاي خورشيدي نسل سوم از جمله سلولهاي رنگ حساس و سلولهاي هيبريدي آلي/غير آلي و همچنين تصاوير (XRD) ميباشد. بر اساس نتايج حاصل از تحليل الگوي پراشِ اشعۀ ايكس نمونه ها، شرايط بهينه براي رشد اين نانوميله ها جهت استفاده در (SEM) ميكروسكوپ الكتروني روبشي سلول هاي مذكور، مشخص گرديده است. همچنين افزايش 45 برابري سطح تماس را در اين نانوساختار نسبت به سطح صاف شاهد هستيم.

1395/2/15

31994