159پ

Effects of Salinity on Growth and Phytochemical Yield in Hydroponic of Lippia citriodora L.

كارشناسي ارشد

مهندسي كشاورزي (بيوتكنولوژي كشاورزي)

دانشگاه پيام نور كرج

1394

1394/6/24

عالي

74ص.

قادري ، اردشير

جعفري صيادي ، محمد حسن

68-74

Lippea citriodora L, hydroponic conditions, salt stress

به ليمو با نام علمي Aloysia citriodora Palau درختچه اي است خزان پذير از خانواده ي شاهپسند (Verbenaceae) است كه ارتفاع گياه بسته به شرايط آب و هوايي متغير و از 500-50 سانتي‌متر مي‌باشد و داراي ارزش دارويي بالايي مي باشد ، برگ ها و اندام رويشي اين گياه داراي اسانس و موادي مي باشد كه خاصيت آرام بخشي و تسكين دهنده اعصاب ، تب بر، مسكن، ضدنفخ و كمك كننده به هضم غذا را دارد ، چاي به ليمو يكي از مهمترين و معمولترين فراورده هايي است كه امروزه از به ليمو به دست مي آيد همچنين اسانس اين گياه در صنايع غذايي و در تهيه ي انواع عطر و ادكلن بسيار كاربرد دارد. توليد متابوليت هاي ثانويه اسانس در گياهان دارويي به ويژه به ليمو تحت كنترل ژنتيكي است، ولي عوامل محيطي به ويژه شرايط تنش زا نقش عمده اي در كميت و كيفيت اين مواد به عهده دارند . تنش شوري، رشد و عملكرد گياهان را در بسياري از مناطق جهان و بسياري از محصولات كشاورزي كاهش مي دهد ،به نظر مي رسد كه گياهان دارويي واكنش هاي متفاوتي نسبت به تنش شوري داشته باشند لذا با توجه به وسعت زياد زمين هاي شور و كمبود آبهاي شيرين پژوهشي در اين زمينه انجام شد تا بتوان مقاومت گياه و همچنين ميزان عصاره ي توليد شده به ليمو را در شرايط تنش شوري مورد بررسي قرار داد تا در صورت امكان توليد اين گياهان در اين شرايط اتفاق بيافتد . از اين رو در اين پژوهش ، تنش شوري را در سطوح (0 ، 50 ، 100 ، 150 و 200) در 3 تكرار بر گياه به ليمو اعمال شد ولي قبل از اعمال شوري ابتدا گياه به ليمو جهت تكثير در محيط درون شيشه كشت شد تا تمام گياهان داراي ژنتيك يكياني داشته باشند ، سپس بعد از رشد گياه جهت سازگاري ، آن ها از شيشه به درون گلدان هاي حاوي پرليت، كوكوپيت و پيت موس شدند . بعد از اتمام مرحله سازگاري ، گياهان در شرايط هيدروپونيك حاوي محلول غذايي هوگلند قرار گرفتند پس از استقرار گياه، تنش شوري در سطوح مورد نظر اعمال گرديد ، نتايج حاكي از اين بود كه با افزايش سطح شوري،وزن تر ساقه و وزن خشك ريشه داراي اختلاف معني داري شدند و سبب كاهش عملكرد رشدي را در سطوح بالا شد به گونه اي كه سطح شوري 200 ،گياه به طور كامل از بين رفت؛در نتيجه مشخص شد كه گياه به ليمو در سطوح بالاي شوري تحمل ندارد. همچنين در قسمت آناليز مربوط به فيتوشيميايي گياه مشخص شد كه همه ي تيمار ها داراي اختلاف معني داري شدند به طوري كه فنل كل در تيمار شاهد داراي بيشترين و در تيمار 200 داراي كمترين ميزان مي باشد و فلاونوئيد كل نيز در تيمار شاهد بيشترين ولي در تيمار 50 داراي كمترين ميزان شد.

1395/2/11

31823