پ.آ.100

كارشناسي ارشد

آماررياضي

پيام نورشيراز

95-1394

21/11/1394

80ص.

عباسي ،نرگس

سعادتمند،عبدالله

كتابنامه :ص.78-80

يك مسئله رايج در جامعه، اين است كه مجموعه‌اي از متغيرهاي وابسته، ميان دو جمعيت متفاوت، در يك محيط با ابعاد بالا جايي كه بعد داده‌ها بزرگ‌تر از فضاي نمونه است، را آزمون كنند. اغلب آزمون‌هاي با ابعاد بالا در برابري دو بردار ميانگين با ناديده گرفتن وابستگي ميان متغيرها انجام مي‌گيرد. در اين پايان‌نامه يك آزمون براي دو گروه بر پايه‌ي N_1 و N_2 نمونه‌ي مستقل از بردار مشاهدات p-بعدي، با اين فرضيه μ_1=μ_2 و Σ_1≠Σ_2 پيشنهاد مي‌شود، كه تحت گروهي از ماتريس‌هاي قطري وارون‌پذير p×p ناوردا است و اين پيشنهاد با آزمون‌هاي ناورداي T_cq و T_u مقايسه، و مشخص مي‌شود كه بهترين آزمون است و همچنين يك آزمون با استفاده از زيرفضاهاي تصادفي به‌دست مي‌آوريم كه توان بالاتري ( نسبت به ساير آزمون‌ها)، زماني كه متغيرها وابسته‌اند، دارد و اين موضوع با شبيه‌سازي نيز نشان داده مي‌شود. p–مقدارها براي آزمون با استفاده از جايگشت به‌دست آمده‌اند. اساس آزمون بر فرضيات نرمال بودن و يا ساختار ماتريس كوواريانس است.

31758