پ.ت.9

The relationship between organizational commitment to ethical decision by the General Directorate of Youth and Sport of Tehran

كارشنارسي ارشد

تربيت بدني(مديريت ورزشي)

مركز كرج

93

105ص.

پورسلطاني، حسين

قره، محمدعلي

ص.95-102

پ استاد راهنما پورسلطاني، حسين , پ استاد مشاور قره، محمدعلي

پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط بين جهت گيري اخلاقي با تعهد سازماني كاركنان اداره كل ورزش و جوانان انجام شد. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بوده كه به صورت ميداني اجرا شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كاركنان اداره كل ورزش و جوانان به تعداد (100=N) بود. با توجه به كوچك بودن حجم جامعه، نمونه آماري به صورت كل شمار در نظر گرفته شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي جهت¬گيري اخلاقي در ورزش ساخته ميلتياديس (2010) و تعهد سازماني آلن و مي¬ير (1990) استفاده شد. روايي صوري و محتوايي پرسشنامه به استفاده از نظرات اصلاحي اساتيد مديريت ورزشي تعيين شد و پايايي پرسشنامه هاي جهت گيري اخلاقي و تعهد سازماني به ترتيب 84/0 و 79/0 به دست آمد. جهت تجزيه و تحليل دادها از روش هاي آمار توصيفي و آزمون¬ هاي كلموگروف اسميرونف، ضريب همبستگي پيرسون، t تك نمونه اي، تحليل واريانس و مانووا استفاده شد. نتايج نشان داد g اختلاف معني داري بين ميانگين هاي مشاهده شده و فرضي جهت گيري اخلاقي (01/0P≤ ,95/69=t) و تعهد سازماني (01/0P≤ ,23/24=t) وجود دارد. همچنين بين جهت گيري اخلاقي با تعهد سازماني رابطه معناداري (05/0≤P ، 03/0= r) وجود ندارد. از طرفي ديگر بين تعهد سازماني با مولفه هاي جهت گيري اخلاقي و بين جهت گيري اخلاقي با مولفه هاي تعهد سازماني رابطه معناداري وجود ندارد. نتايج نشان داد بين تعهد سازماني و جهت گيري اخلاقي با سن و سابقه كار رابطه معناداري وجود ندارد. در نهايت نتايج نشان داد بين جهت گيري اخلاقي و تعهد سازماني بر اساس متغيرهاي جنسيت، وضعيت تأهل، رشته تحصيلي و مدرك تحصيلي تفاوتي بين افراد وجود ندارد.

07/02/93

كشت كار، زهرا

31702