پ.ت.8

The effect of two training methods ( resistance and endurance) on reposes of nesfuntin-1 and insulin resistance index following of one session aerobic exercise in sedentary overweight men

كارشناسي ارشد

تربيت بدني﴿ فيزيولوژي ورزشي﴾

مركز كرج

93

26/09/93

عالي

126ص

اسد، محمدرضا

وكيلي، جواد

ص.110-126

پ استاد راهنما اسد، محمدرضا , پ استاد مشاور وكيلي، جواد

نسفاتين-1 پپتيدي است كه در سازو كار اشتها و هموستاز انرژي در سوخت وساز دخالت دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير هشت هفته تمرين استقامتي و مقاومتي بر پاسخ سطوح نسقانين -1 و شاخص مقاومت به انسولين به يك جلسه فعاليت هوازي وامانده ساز در مردان غيرفعال داراي اضافه وزن مي باشد. بدين منظور 22 مرد غيرفعال داراي اضافه وزن در دو گروه استقامتي با ميانگين و انحراف استاندارد سن: 20/3+_ 27/27سال؛ وزن:13/11+_ 02/90 كيلوگرم؛ شاخص توده ي بدن 46/1+_ 91/27 كيلو گرم بر متر مربع و مقاومتي با ميانگين و انحراف استاندارد سن: 71/3+_ 26 سال؛ وزن: 57/9+_56/82 كيلوگرم؛ شاخص توده ي بدن: 42/1+_74/26 كيلوگرم بر متر مربع به طور تصادفي قرار گرفتند. آزمودني ها تست هوازي شاتل ران را تا حد واماندگي در دو مرحله شروع پروتكل تمريني و 487 ساعت بعد از 8 هفته تمرين استقامتي و مقاومتي اجرا كردند. تمرينات استقامتي شامل دويدن با شدت 65 تا80 درصد ضربان قلب بيشينه به مدت 16 تا 30 دقيقه سه جلسه در هفته و تمرينات مقاومتي نيز شامل اجراي 7 حركت با وزنه با شدت 50 تا 80 درصد يك تكرار بيشينه ، سه جلسه در هفته بودند. نمونه هاي خوني قبل و بلافاصله بعد از اجراي تست شاتل ران در چهار مرحله﴿ مرحله1و2 قبل از انجام تمرينات استقامتي و مقاومتي و مرحله 3و4 بعد از 8 هفته تمرينات﴾ گرفته شدو براي اندازه گيري مقادير نسفاتين1، شاخص مقاومت به انسولين ، گلوكز خون به آزمايشگاه منتقل شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس مكرر، آزمون تحليل واريانس با عامل بين گروهي و تي وابسته و آزمون تعقيبي بونفروني در سطح معني داري 05/0=َ مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج تحليل آماري نشان داد كه هشت هفته تمرين استقامتي و مقاومتي به افزايش معني دار سطوح نسفاتين-1 و كاهش معني دار مقاومت به انسولين به يك جلسه فعاليت هوازي وامانده ساز در مردان غيرفعال داراي اضافه وزن منجر شد. همچنين هشت هفته تمرين استقامتي و مقاومتي تاثير معني داري درسطوح استراحتي نسفاتين-1 و مقاومت به انسولين نيز در دو گروه تمرين مقاومتي و استقامتي و پاسخ ورزشي بعد از اين تمرينات مشابه بوده و تفاوتي بين آنها وجود نداشت. براساس يافته هاي تحقيق حاضر مي توان نتيجه گيري نمود، انجام تمرينات استقامتي و مقاومتي باعث ايجاد سازگاري هاي لازم براي انجام فعاليت هاي يك جلسه و افزايش نسفاتين -1 ﴿ پروتئيني ضد اشتها﴾ كه به دنبال آن سيري ، كاهش اشتها و كاهش وزن و بهبود مقاومت انسوليني و در نهايت رهايي از انواع بيماري هاي ناشي از چاقي و اضافه وزن مي شود.

06/02/95

كشت كار، زهرا

31701